Sonsöz

Açıkçası, bu romanı yazmaya niyetim yoktu.

Okuyuculara karşı böyle bir şey söylemek belki kabalık olur ama ‘Senin Adın.’ adlı eserin en iyi animasyon film olarak işleyeceğini düşünüyordum.

Bu kitap, yönettiğim ve 2016 yazında vizyona girmesi planlanan animasyon filmi ‘Senin Adın.’ın roman uyarlaması. Başka bir deyişle, filmin romanlaştırılmış hâli. Fakat bu sonsözü yazdığım an itibarıyla film henüz tamamlanmadı. Bitmesi için üç ay kadar daha süre gerektiğini söylüyorlar. Yani roman önce okuyucuyla buluşacak. Bu yüzden, "Hangisi orijinal eser, film mi roman mı?" diye sorsanız, "Karmaşık bir durum," derdim. Bu kitabı yazmak, benim kişisel izlenimlerimi de değiştirdi. Örneğin, "Mitsuha oldukça rahat, iyimser bir çocuktu, değil mi?" ve "Taki kadınlar konusunda gerçekten umutsuz," gibi düşüncelerim oluştu. Bu durum, filmin seslendirme (oyuncuların ve ses sanatçılarının sesleri bizim için yarattığı süreç) sonrası aşamasını etkileyecek gibi görünüyor. Bir film ile bir roman arasındaki bu "hediyeleşme" benim için bir ilkti ve doğrusunu söylemek gerekirse çok eğlenceliydi.

Hikâye açısından roman ve film arasında büyük farklılıklar olmasa da, anlatım biçimlerinde ufak tefek ayrılıklar mevcut. Roman, Taki ve Mitsuha’nın birinci tekil şahıs bakış açılarından, yani yalnızca onların gözünden yazıldı. Bilmedikleri şeyleri bize aktaramazlar. Filmler ise genellikle üçüncü tekil şahıs bakış açısını kullanır: dünya bize kameranın gösterdiği şekliyle sunulur. Bu nedenle, birçok sahne kelimenin tam anlamıyla yüksek açılı bir bakış açısından anlatılır ve Taki ile Mitsuha dışındaki karakterleri de içerir. Her iki eserin de tek başına keyifle okunabileceğini düşünüyorum, ancak her bir mecranın kendine özgü nitelikleri nedeniyle kaçınılmaz olarak birbirlerini tamamlarlar.

Romanı tek başıma yazdım, ancak filmler birçok insanın emeğiyle ortaya çıkar. ‘Senin Adın.’ filminin senaryosu, Toei (film şirketi) ‘Senin Adın.’ ekibiyle yapılan birkaç aylık ön toplantılar sonucunda şekillendi. Yapımcı Kawamura Genki’nin önerileri her zaman canlı ve kararlıydı; bazen içimden gizlice "Gerçekten yüzeysel biri," diye düşünsem de (çünkü önemli şeyleri bile pek umursamıyormuş gibi söyleyen bir yapısı vardı), o bana her zaman yol gösterdi.

Ayrıca, bu kitabı hem evde hem de film yapım stüdyosunda, yaklaşık yarı yarıya olacak şekilde yazdım ve tamamlayabilmemi animasyon yönetmeni Ando Masashi’ye borçlu olduğumu düşünüyorum. Onunla roman hakkında konuştuğumdan değil. Sadece, filmin kendisine olan gerçekten özverili çalışması sayesinde, bir animasyon filmi yapım sahasının o karmaşasında bile rahatlayabildim ve kitaba zaman ayırabildim.

Bir de filmin müziğinden sorumlu grup RADWIMPS’in besteleri var. Doğal olarak romanda fon müziği yok, ancak kitap RADWIMPS’in şarkı sözlerinin dünyasından büyük ölçüde etkilendi. Müziğin ‘Senin Adın.’ filmindeki rolü büyük ve hem filmde hem de romanda nasıl işlendiğine özellikle dikkat etmenizi umuyorum. (Bunu yapabilmek için filmi izlemeniz gerekecek sanırım. Lütfen izlemeye gidin!)

Başlangıçta bu hikâyenin en iyi animasyon film olarak işleyeceğini düşündüğümü yazmıştım, ancak bunun nedeni, daha önce de belirttiğim gibi, filmin birçok insanın yeteneklerinin muhteşem bir kristalleşmesi olmasıdır. Filmlerin, bireylerin yeteneğinin çok ötesinde bir yerde durduğunu düşünüyorum.

Yine de, en nihayetinde roman versiyonunu yazdım.

Bir noktada fikrimi değiştirdim ve onu yazmayı arzu etmeye başladım.

Bir yerlerde Taki ve Mitsuha gibi gençlerin var olduğu hissine kapıldım. Bu hikâye elbette bir fantezi, ama bir yerlerde onlarınkine benzer deneyimler yaşamış ve içlerinde benzer duygular barındıran insanlar olduğuna inanıyorum. Değerli sevdiklerini ya da yerlerini kaybetmiş, buna rağmen içten içe "mücadele etmeye ve savaşmaya" karar vermiş insanlar. Henüz gerçekleşmemiş olsa da, bir gün mutlaka bir şeyler bulacaklarına inanan ve ona ulaşmak için çabalamaya devam eden insanlar. Bu duyguların, filmin o göz alıcı ihtişamından farklı, daha doğrudan bir samimiyetle aktarılması gerektiğini hissettim ve sanırım bu yüzden bu kitabı yazdım.

Bu kitabı elinize aldığınız ve okuduğunuz için çok teşekkür ederim.

Mart 2016, Shinkai Makoto