Yeşeren Umutlar

O günden sonra, ne zaman vakit bulsam teğmene ağaç dikme işinde eşlik etmeye başladım. Araştırma teçhizatını gemiye taşır, bunlardan faydalanarak bir dizi fide prototipi geliştirirdi. Ona dişe dokunur bir yardımda bulunacak bilgi birikiminden ve teknolojiden yoksundum. Bu durum canımı fena halde sıksa da elimden gelen desteği vermekten yine de keyif alıyordum.

"Öğğ, bu da fiyaskoyla sonuçlandı!" Başını ellerinin arasına alıp dövündü.

"Belki de başında durup bakacak birine ihtiyaç vardır?" diye bir teklif sundum. "Bu görevi yerine getirmesi için bir robot görevlendirmemi ister misiniz?"

"Cık, olmaz. Üste zaten işler yeterince gerginken dışarıda böyle bir şey bıraksak millet küplere biner. 'Boğazımıza kadar batmışız, böyle saçma sapan bir işe harcayacak kaynağımız yok!' diye bağırıp çağırırlar."

Çevresindekiler yaptığı işin değerini kavramaktan acizdi. Ne büyük yazık.

"Geleceğimiz için yürüttüğünüz deneylerin ne kadar hayati olduğu düşünülürse, gerçekten üzücü bir durum," dedim.

"Öyle valla, ama onları da anlıyorum aslında. Babam bir savaş gemisinin kaptanı biliyor musun? Ne zaman bir çatışma çıksa en ön safta yer alır. Ona daha fazla güç ve imkan tanımalarını öyle çok istiyorum ki... Her savaştan sağ salım çıkması için dua etmekten başka elimden bir şey gelmiyor."

"Ne? Babanız bir savaş gemisi kaptanı mı?! Gerçekten olağanüstü bir adam olmalı." Amacım babasını ve dolayısıyla kendisini övmekti.

"Öyle. Zaten bu yüzden o makama getirdiler onu."

"Eminim siz de günün birinde kaptan olabilirsiniz. Hatta belki bir savaş gemisinin bile başına geçersiniz," dedim.

Yüzünde buruk bir tebessüm belirdi. "Bir zamanlar benim de hedefim tam olarak buydu. Ama şimdi bu ikmal gemisinde çalışmayı tercih ederim. Gerçi... Yanımda sen olsaydın eğlenceli olabilirdi."

"B-ben mi? Ben alt tarafı bir ikmal gemisiyim. Babanızın komuta ettiği o heybetli savaş gemilerinin yanına bile yaklaşamam." Yeteneklerim, gerçek bir savaş gemisiyle kıyaslandığında gözle görülür şekilde yetersiz kalıyordu.

"Kaptanlık sırası bana gelene kadar bu savaş çoktan biter herhalde..." diye mırıldandı teğmen, önündeki solmuş fidemtikere dalgın dalgın bakarken.