Lüks Daireye Dönüş

Marie, Cumhuriyet’teki lüks dairesinde yaşıyordu. Ben de onunla kalıyordum, çünkü kalış süremizin sonuna az kalmıştı ve bu aralar ayrı bir konut tutmak da oldukça zahmetliydi.

Lüks daireye girdiğimiz bir an, Bayan Yumeria telaşla bana doğru koştu. “Hoş geldin, Leon Bey—aaah!” O kadar aceleciydi ki tökezleyip yere kapaklandı, iki bacağı da havaya fırladı. Oldukça acı verici görünüyordu.

“İ-iyi misin?” diye sordum, endişeyle.

Yanakları kızardı. Başını eğdi, gözleri buğulandı ve cılız bir sesle, “İ-iyiyim, ş-şey,” diye mırıldandı.

Düşüşünün sevimli zarafetiyle konuşmasını becerememiş olan Bayan Yumeria, iri göğüslü, minyon bir elf kadınıydı. Dışarıdan oldukça genç görünüyordu, neredeyse bizimle aynı yaştaydı, ama zaten kendi çocuğu vardı. Gözleri yumuşak kehribar rengindeydi ve uzun, sivri kulakları, yüzünü çerçeveleyen düz yeşil saçlarının arasından görünüyordu. Sakar olmasına rağmen, sevimli ve güzel bir kızdı... yani, kadındı.

“Bu kadar acele etmene gerek yok,” diye teselli ettim.

Minnetle gülümsedi. Yanımda Marie hıhladı, “Hıh! Demek ona karşı nazik ve sıcakkanlı olabiliyorsun, öyle mi?” Memnuniyetsizliğini gizleme gereği duymadı.

Nazik ve sıcakkanlı olmanın nesi yanlış?!

Üç boş satır

Ön girişteki gürültü, Angie’nin babasının malikanesinden özellikle buraya gönderdiği diğer hizmetçimiz Bayan Cordelia’nın dikkatini çekti. Gözleri, gözlüklerinin arkasından her şeyi sürekli yargılıyordu, ama o da bir güzeldi.

“Hoş geldin, Kont,” diye selamladı Bayan Cordelia.

“Hoş bulduk.”

Bayan Yumeria’nın aksine oldukça iş odaklıydı ve ayrıca oldukça soğuktu. Hakkımda pek iyi düşüncelere sahip değildi, bu yüzden bu soğukluğunun bununla ilgili olduğunu varsaydım.

Marie ceketini çıkardı ve boynunu uzatıp etrafı taradı. “Hı? Kyle nerede?” Yakışıklı yarı-elf çocuk normalde diğerleriyle birlikte bizi karşılardı, bu yüzden yokluğu merak uyandırıcıydı.

Bayan Yumeria, ezilmiş burnunun ucuna ellerini bastırarak yanıtladı, “Eğer onu arıyorsanız, sanırım arka taraftaki depoda.”