Kutsal Ağaç Operasyonu

Beş aptal ile kafa kafaya verip hazırladığımız plan tam olarak şuydu: Einhorn filomuza öncülük edecek ve doğrudan Kutsal Ağaç Tapınağı'na saldıracaktık. Ardından zırhlarımızla içeri sızıp Yumeria Hanım'ı esir tutanların elinden kurtaracaktık. Yol üstünde Altı Büyük Hane'nin tutsak üyelerinden birilerine rastlarsak onları da aradan çıkarıp özgürlüğüne kavuşturacaktık elbette ama bu ancak hâlâ hayatta olmaları şartıyla mümkündü. Bu konudaki şansımız yarı yarıyaydı. Louise Hanım onun güvenliği için bu kadar endişelenirken, en azından Albergue Bey'in hâlâ nefes aldığına inanmak istiyordum.

Kızlar ise Licorne'a geçecek ve savaş alanından uzakta, güvenli bir yerde hazırda bekleyeceklerdi. Elimden geldiğince onları bu mücadelenin dışında tutmaya kararlıydım.

Einhorn'un köprüüstünde kollarımı göğsümde kavuşturmuş dikiliyordum. Şöyle bir etrafı süzünce gözlerim Julius'u aradı ama ortalıkta yoktu. "Ha? Julius nereye kayboldu? Tuvalete mi gitti?"

Pilot tulumunu kuşanmış olan Jilk, çıkış kapısına doğru bir göz attı. "Bizimle gelemeyeceği için canı sıkkındı. Bu yüzden Licorne'da kalıp kızlara eşlik edeceğini söyledi."

"Yani hevesi kaçtı diye güvenli köşesine çekilip bizi uzaktan mı izleyecek? Hâlâ şımarık bir prens gibi davranıyor." Kafamı iki yana salladım.

"Veliaht Prens unvanı elinden alınmış olabilir ama o hâlâ bir prens. Kont Bartfort, sizden Majesteleri'nin konumunu unutmamanızı ve gelecekte buna göre davranmanızı rica ediyorum."

"Bırak bu işleri. Bir kadının kendisini parmağında oynatıp taht hakkını elinden almasına göz yuman aptalın teki o. Merak etme, onun da senin de konumunu gayet iyi biliyorum; gözümde hepiniz birer budalasınız," dedim.

Jilk gözlerini kıstı. "Savaş alanında dost ateşine dikkat etmen gerektiğini sana hiç söyleyen olmadı mı?"

Seni gidi çürük piç. Beni arkamdan vurmayı mı planlıyorsun yoksa?

Biz bu saçma sapan laf dalaşıyla meşgulken, Luxion bir yandan Einhorn'un güvertesini gözlemliyordu. "Usta, Loic geldi," diye bildirdi.

"Ciddi misin?"