Zor Kararlar ve Patavatsızlık

Bayan Louise yatağa uzanmış, göğsü yavaşça inip kalkıyordu. Ben yakınında otururken, Luxion gölgelerden sıyrılıp yanımda havada asılı duruyordu.

"Usta, sakinleştiriciyi kullandım. Rüyasız uyuyacaktır."

"Gerçekten çok beceriklisin, biliyor musun?" Duraksadım. "Peki, durum ne? Şu burnunu her şeye sokan yapay zeka dostumuz bize ne gibi numaralar hazırlamış?"

Ben Bayan Louise'in Leon'uyla olan çeşitli anılarını dinlerken, Luxion da kalenin içini araştırmakla meşguldü.

"Ideal'in savunmaları, Louise'i pek çok sorunla karşılaşmadan çıkarmayı zorlaştıracak."

"Öyle mi? Yani Ideal senden daha mı yetenekli diyorsun?"

"Kendi uzmanlık alanında üstün, ama genel olarak daha güçlü olduğuma inanmak için sebeplerim var," dedi Luxion. "Tek bir özelliğe dayanarak üstünlüğü belirlemek hatalı olurdu."

Sorumun canını sıkmış gibiydi. Robotların canı sıkılmazdı gerçi, ama yine de.

Her neyse, gerçekten de başımız dertte.

Luxion genel olarak daha güçlü olsa bile, Ideal kendi uzmanlık alanlarında onu alt edebilirdi ve onun dövüş yeteneklerini nasıl sıralayacağımızı bilmiyorduk. Luxion'ın kaybetmesi hâlâ gayet mümkündü.

"Ama neden Allah aşkına, Ideal bu savunmaları en başta neden kurma zahmetine girsin ki?"

Soru belirli birine yöneltilmemişti, ama Luxion yine de bir tahminde bulundu. "Belki Lelia ona emretmiştir? Louise'e olanlarla bir bağlantısı olması da mümkün."

Bunu araştırmamız gerekecek. Pekala o zaman, sanırım artık gitsek iyi olur. Dışarısı zaten zifiri karanlık.

Louise ile sohbet ettiğim kısa süre içinde güneş batmıştı. İyi yanı şu ki, burada geçirdiğim süre boyunca pek çok şey öğrenmiştim.

"Usta," dedi Luxion, "bundan emin misin? Louise sana içerleyecek."

Bundan şüphem yoktu. "Varsın içerlesin. Yeter ki hayatta kalsın, umrumda değil."

"Usta, gerçekten de patavatsızsın."

Bunu duymak isteyeceğim son kişi, kendisi de en az benim kadar patavatsız bir yapay zekaydı.