Tasma ve Hanedan Oyunları

Loic, babasının evindeki kanepede yayılmış, kulaklarına kadar sırıtıyordu. Kendisiyle Bellange arasında bir masa duruyordu; Bellange ise öfkeden kıpkırmızı kesilmişti.

"Sana bugün önemli bir gün olduğunu söylememiş miydim?"

"Evet, biliyorum. Rault Hanedanı ile Druille Hanedanı nişanlarını duyurdu, değil mi?"

"Kesinlikle. Peki sen o arada ne diye ortalıkta dolanıyordun ki?! Kaldı ki, o boyunluğun önemini anladığını sanmıştım – onunla ortalıkta ne işin vardı? Eğer onunla bir olay çıkarsaydın, hanedanımızı korkunç bir duruma sokardın!"

Söz konusu boyunluk, ikisinin arasındaki masada duruyordu ve sıradan bir şey değildi. Ona bağlı bir zincir vardı; öyle ki kime takılırsa takılsın, kaçması imkansız hale geliyordu. Diğer ucunda ise sahibinin bileğine takabileceği bir bilezik bulunuyordu.

"Baba, bu Noelle'e vereceğim nişan yüzüğüydü."

"Bu boyunluğun neresi sana yüzük gibi geliyor? Aptal mısın sen? Bu eşya, Kutsal Ağaç'tan bir parça içeriyor. Eğer kendine takarsan, asla çıkaramazsın." Bellange, oğlunun nişan hakkındaki gevezeliğini görmezden gelerek başını salladı. "Daha da önemlisi, o kızın gerçek kimliğini başından beri biliyor muydun?"

"Gerçek kimliği mi?" diye yineledi Loic.

"Demek bilmiyordun? O kız, Lespinasse Hanedanı'nın hayatta kalanlarından. Gençken onlarla hiç tanıştığını sanmıyorum ama Lespinasse Hanedanı'nın iki kızı olduğunu biliyorsun, değil mi? İkizler."

Loic, bunu duyduğunu belli belirsiz hatırladı. "Rault Hanedanı'nın kimseyi ellerinden kaçıracağını sanmazdım ama anlıyorum. Şimdi her şey yerine oturdu."

Bellange kaşlarını çattı. "Seni aptal oğlum. O kızlardan biriyle romantik bir ilişki kurabilseydin, onları evimize alıp hanedanlarını yeniden kurabilirdik. Bunun yerine, kızı ölümüne korkuttun. Ne düşünüyordun sen?!"

Mevcut durum göz önüne alındığında, Bellange, Noelle'i pek de hoş olmayan yollarla bile olsa ele geçirmek istiyordu. Loic'e gelince, Noelle'in elinin üzerindeki armayı gördükten sonra nihayet aklı başına gelmişti.

Lord Albergue başkanlık koltuğunu ne kadar tekeline alırsa, Babamın gururunu o kadar zedeleyecek, diye düşündü Loic. Babasının, düşmanından başkanlık koltuğunu almak için Noelle'i kullanmak istediğini tahmin edebiliyordu. Ya da belki Noelle'i Rahibe yapmak ve bunun hanedanlarına getireceği gücü kullanmak istiyordu.

"Albergue'ü devirmek için mükemmel bir bahane olurdu," dedi Bellange. "Onu getirmesi için birini göndereceğim, ama sakın saçının teline bile dokunma."

Bu sözler Loic'i şaşırttı. Demek onu Rahibe olarak aday göstermeyi düşünmüyor? Eh, her iki türlü de fark etmez.

Babası bunu yapsa da yapmasa da, Noelle Rahibe'nin Arması'nı zaten edinmişti.

"Baba, buna uyamayacağım. Noelle ile ben evlenmeliyiz."

"Beni daha fazla hayal kırıklığına uğratma, evlat. Böyle bir şey yapmayacaksın." Sesi itiraz kabul etmezdi.

"Hanedanımızın uğruna," diye itiraz etti Loic. "Elinde Rahibe'nin Arması zaten var."

Bellange yerinden fırladı, ağzı açık kalmıştı. "Bu imkansız!"

Loic içten içe kıkırdadı. Şimdi benden kesinlikle kaçamayacaksın, Noelle.