Zafer Sarhoşluğu

Pierre, Einhorn'a dönerken son derece keyifliydi. İçkisinden iri bir yudum alıp Arroganz'ın durduğu depo alanında duraksadı. Zırh, yeni eklenen çok sayıda sivri, dikenimsi çıkıntıyla bezenmişti.

Gürültülü bir kahkaha patlattı. "Tam bir gerizekalı!"

Yalakalarının hepsi bu lafı onayladı. Pierre şişedekini tek bir yudumda bitirip bir kenara fırlattı. Şişe tuzla buz oldu ama kimse oralı olmadı. Einhorn'un içi zaten çöpten geçilmiyordu; temizlik robotu sessizce etraftaki pisliği toplamaya başladı.

"Bir de gerçekten o zırhı ele geçirebileceğini sanıyor. Tam bir budala."

Adamlarından biri Pierre'e yeni bir şişe uzattı. "Yine de çok acımasızdınız Pierre Bey. Zırh bulamasa bile savaşmak zorunda olduğunu söylemeniz harikaydı."

"Her şeye bu kadar kolay kanması kendi suçu."

Sanki savaşı zaten kazanmış gibi konuşuyorlardı.

"O fidanı ele geçirmem, babamın beni mirasçısı ilan etmesine hayli hayli yeter. Sonra da abimin biletini keserim." Pierre, ailenin başına geçince yapacaklarını düşünerek sırıttı. "Rault Hanesi o zaman bana karşı böyle kafasına göre borusunu öttüremeyecek. O burnu havada Louise'i de yanıma süs diye takacağım."

Adamlarından biri tereddütle söze girdi. "Şey, bundan emin misiniz efendim? Hugues Bey ile evleneceğine dair söylentiler var..."

"Çok da umurumdaydı! Fidan elimde olduğunda, babası kızını bana vermek için ayağıma kapanacak. Louise, bu dünyada bana layık olan tek kadın." Pierre'in aklına bir şey daha geldi. "Yine de ne olur ne olmaz, işimi sağlama almalıyım."

Yüzündeki piç kurusu tebessümle, karşılaşma gününün gelmesini sabırsızlıkla beklemeye başladı.