Kütüphanedeki Sessizlik

Leon ve diğerleri zindandayken, Marie ile Greg kütüphanenin yolunu tutmuştu. Greg, Marie’ye korumalık etmesi için geride bırakılmıştı fakat diğerleriyle birlikte zindanı keşfetme fırsatını kaçırdığı için durumundan hiç memnun değildi.

Derin bir iç çekti. "Keşke ben de onlarla gitseydim. Neden bir tek ben dışarıda kaldım ki? Bartfort benim de takılmama izin verebilirdi."

Sessiz kütüphanede Marie’nin çevirdiği kitap sayfalarının hışırtısından başka tık yoktu. Başını kitaptan kaldırıp Greg’e döndü. "Hey, bu ne anlama geliyor?"

Alzeria kaynaklarını inceliyordu ve tanımadığı kelimeler çıktıkça durup bakmak zorunda kalıyordu. Ancak metinlerde geçen bazı ifadeler ileri düzey teknik terimlerdi; standart bir sözlük pek işe yaramıyordu. Greg ise büyük bir soylu hanedanın eski mirasçısıydı. Zamanında son derece kaliteli bir eğitim aldığı için Alzeria diline oldukça hakimdi.

"Ha, bu mu?" diyerek metni onun için tercüme etti.

"Teşekkürler."

"Biraz ara vermeyecek misin?" diye sordu Greg. "Carla senin için endişeleniyor. Pek uyumadığını söyledi."

Marie başını çevirip burnunu tekrar kitaba gömdü. Dinlenmeye hiç niyeti yok gibiydi. "Hâlâ yeterince çabalamadım," diye diretti. "Öğrenmem gereken daha çok şey var."

Brad yaralandığından beri elinden gelenin fazlasını yapıyordu. Greg de kızın ne kadar hırsla çalıştığına bizzat şahit olmuştu.

Somurtup durmak bana bir şey kazandırmaz, diye düşündü Greg. Ben de elimi taşın altına koymalıyım. Hem Marie uğruna hem de Brad’in öcünü almak için.

Böylece Greg de tüm samimiyetiyle yardım etmek için kolları sıvadı.