Geç Bitmeyen Nöbet

Noelle ile birlikte eve döneceğimiz için okul çıkışında onu beklemeye başladım.

"Ağaç oldum burada ya."

Luxion halime acımış olacak ki hemen lafa girdi. "Lelia’ya durumu açıklaması gerektiğini söylemişti, unuttunuz mu?"

İkisi aynı evi paylaşıyordu. Noelle, bugün eve geç kalacağı için ikizinin endişelenmesini istemiyordu tabii. Abla olmak da zor zanaat neticede. İster istemez bizim evdeki o gıcık ablam geldi aklıma. Keşke benim de Noelle gibi bir kardeşim olsaydı. Bendeki yaratık, canımı çıkarana kadar beni çalıştırmaktan başka bir işe yaramazdı ki. Acaba iade edip yenisini alma şansım var mıdır?

"Usta, ufak bir sorunumuz var."

"Yine ne oldu?"

"Aşk adaylarından biri olan Loic, Noelle’e doğru yaklaşıyor. Durumu tehlikeli olarak sınıflandırıyorum."

Gözlerimi devirmeden edemedim. "Hadi ama, rahat bırakın beni artık."

"Size yolu göstereyim."

Okul koridorlarında onu takip etmeye başladım. Bir aşk adayının nesi bu kadar tehlikeli olabilirdi ki sanki?

Köşeyi döndüğüm an Louise Hanım ile burun buruna geldim. Soluk soluğa koridoru arşınladığımı görünce meraktan gözleri açıldı.

"Bu ne acele böyle?" diye sordu.

"Iıı, kusura bakmayın ama hiç vaktim yok. İzninizle!"

"Dur bir dakika. Ne olduğunu söylesene!"

"Olmaz! Noelle ile ilgili bir mevzu da—"

Ağzımdan o isim çıktığı an kadının yüzü buz kesti.

Hayda! Noelle’den bu kadar mı nefret ediyordu gerçekten?