Benzer İsimler, Farklı Kaderler

"Noelle Hanım’la yakın olup olmadığımı mı merak ediyorsun?"

Jean'in ders materyallerini taşımasına yardım ederken, müstakbel başrolümüzle arasındaki ilişkiyi ağzından laf alarak öğrenmeye karar verdim. Kalabalık koridorda yan yana ilerliyorduk.

"Aynen öyle. Artan yemeğini seninle paylaşıyormuş diye duydum."

"Şey, evet," diyerek mahcupça başını salladı Jean.

"Kıskandım doğrusu," dedim. "Ona bu kadar yakın olmak... Üstelik tam yan komşun. Kitaplardaki başroller gibisin valla."

"Tamamen tesadüf," diyerek beni geçiştirmeye çalıştı. "İlk karşılaştığımızda bir sürü şey yaşandı, sonra da işte böyle yakınlaştık."

İlk karşılaştıklarında mı?

Detayları öğrenmek için üstelesem de Jean, evinde bir köpek beslediğini söylemekle yetindi. Köpeği ta memleketten yanında getirmişti.

"Aslında pek ailem sayılmaz," dedi bir anda.

"Vay canına, muhabbet bir anda amma karardı."

"Yok, öyle demek istemedim... Yani, o köpek benim için gerçekten çok değerli. Ailem gibi. Adı da tesadüfen Noelle. Bayağı yaşlandı ama."

Doğduğundan beri yanındaymış. Bu da köpeğin en az onyedi yaşında olduğu anlamına geliyordu. Bir köpek için inanılmaz uzun bir ömür.

"Onu arkamda bıraksaydım bir daha asla göremeyeceğimi biliyordum. Bu yüzden yanımda getirdim. Noelle'le tanışmamız da biraz bu yüzden oldu zaten. İsimleri aynı ya."

Demek aralarındaki buzları eriten ve bu dostluğu başlatan şey evcil hayvanıymış.

"Bayağı yakınsınız ama."

"İyi bir dosttur," dedi Jean tebessüm ederek.

Aralarını bozacak olmak içimi sızlattı. En azından arkadaş kalmayı başarabilirlerdi belki.