Karanlık Çöküş

Yavaşça gözlerini açtı.

Havada kalın bir perde gibi asılı kalan toz bulutunun arasından silah sesleri yankılanıyordu. Marie başını kaldırdı. Leon sırtı dönük halde hemen yakınında duruyordu. Sesi gergindi. "Sıradaki?!" Durumları hiç de iç açıcı görünmüyordu.

"Tavanda sürünen ve bize doğru yaklaşan iki tanımlanamayan yaratık var. Usta, dikkatli olun. Sınırlı sayıda merminiz kaldı. Üstelik bunlar sıradan canavarlar değil."

"Hadi canım! Öldüklerinde bile yok olmayan şu iğrenç şeyler mi?" Leon nişan alıp gölgelerin arasından fırlayan tekinsiz yaratığın kafasını uçurdu. Yaratık yere çakılarak debelenmeye başladı.

"Hii!" Marie yerinden fırladı, en azından fırlamaya çalıştı. "Ah, acıyor!" Ayak bileğine saplanan keskin acıyla yeniden yere yığıldı.

Leon yaklaşan düşmanlardan gözünü ayırmadığı için arkasına bir bakış bile atmadı. "Nihayet uyandın mı? Durumu sana Luxion açıklayacak."

"Ha? Ne?"

"Harabelerin zemini çökünce ikiniz aşağı düştünüz," dedi Luxion. "Siz baygınken birkaç tanımlanamayan yaratık bize pusu kurmaya yeltendi, Usta da onları etkisiz hale getirdi."

"Ne demek tanımlanamayan yaratık?!" Yani canavarlardan farklı mıydılar? Marie göz ucuyla yakınlardaki cansız bedene baktı. İnsan kafası ve gövdesine sahipti ama kolları ile bacakları bariz bir şekilde sürüngen uzuvlarını andırıyordu.

Marie dehşet içinde çığlık attı. "Hayır, olamaz!"

"Kapa çeneni! Dikkatimi dağıtıyorsun!" diye çıkıştı Leon. "Gerçekten senin gibi işe yaramaz birini korumak zorunda mıyım? Yani koruduğum kişi Angie veya Livia olsaydı, en azından bu işi ciddiye almak için bir motivasyonum olurdu."

"Çığlık atmanız durumumuzu düzeltmeyecek," diyerek Luxion da onu azarladı. "Lütfen sessiz kalın."

"A-ama bacağım..."

"Siz Azize'siniz. İyileştirme büyüsünde uzmanlaşmamış mıydınız?" diye sordu Luxion. "Lütfen yaralarınızla kendiniz ilgilenin. Usta, sıradaki geliyor."

İkisi de ona karşı çok soğuk davranıyordu...

Bu pislik tıpkı abime benziyor! Ah, beni gerçekten deli ediyor!