Kalpten Dökülenler

Angie çatı bahçesinin girişinde duruyordu. Yanından geçip gidenlerin hiçbirine bakış atmadı. Gözleri yalnızca birkaç adım ötede, kendi kendine ağlayan Livia’ya kilitlenmişti.

“Livia… Tabii ya. Sen ve Leon her zaman birlikteydiniz.” Angie’nin kalbi sızladı. Livia’nın hislerini daha önce de fark etmişti ancak üçü birlikteyken o kadar çok eğleniyorlardı ki gerçeklere gözlerini kapatmayı seçmişti. “Özür dilerim. Ben de ona âşık olmasaydım, şimdi böyle acı çekmeyecektin. Lütfen beni affet, Livia.”

Gözyaşları sicim gibi akmaya başladığında Angie elini ağzına bastırdı. Yaşları telaşla silip öne doğru bir adım attı. “Livia!”

Livia yüzünü gizlemeye, durumu geçiştirmeye çalıştı. “Angie? Şey, um… Marie içeri döndü zaten. Lütfen, şey, şu an yüzüme bakma. Bir sürü şey oldu ve…”

Angie derin bir nefes aldı, sözler ağzından dökülüverdi: “Ben Leon’u seviyorum.”

Livia bir anda suspus oldu, bakışlarını yere dikti. Taze gözyaşları beton zemine damlamaya başladı.

“Ve,” diye devam etti Angie, “tam da bu yüzden geri çekilmeni istemiyorum.”

“Ha?”

Angie elini uzatıp Livia’nın ayağa kalkmasına yardım etti. Tam karşısına geçip Livia’nın iki elini de sıkıca tuttu. “Sen böyle çok güzelsin. Leon’a ne hissettiğini mutlaka söyle.”

“B-ben zaten söyledim bir kere. Ama hemen geçiştirdi, bana bir cevap vermedi. Çünkü o zaten sana karşı bir şeyler hissediyor.”

Angie başını iki yana salladı. “Öyle olsa bile! Kendine güvenmesen bile ona bir kez daha söyle. Bu sefer kaçmasına izin vermeyeceğiz. Geçiştirmesine de müsaade etmeyeceğiz. Ben hislerimi ona açıklayacağım, sen de aynısını yapacaksın.” Kollarını Livia’ya doladı, ağlayan kızı göğsüne bastırdı.

“Emin misin? Yani, ikiniz soylu sınıfındansınız…”

“Aptal. Statünün bununla hiçbir ilgisi yok. Her şey bundan ibaret olsaydı en başından böyle acı çekmezdik. O yüzden duygularımızı açmaktan başka çaremiz kalmadı, değil mi?” Angie’nin sesi son derece yumuşaktı. “Sen de benim için çok önemlisin. O yüzden sil artık şu gözyaşlarını.”

Livia kollarını Angie’nin boynuna doladı, sarılışını sıkılaştırarak başıyla onayladı. “Tamam.”