Gururun Ötesinde

Diğer öğrenciler doğrulup ayağa kalkan Angie ile Livia'ya soğuk küçümseyici gülüşlerle bakmaya devam ediyordu.

"Bu kadar ileri gidebildiğine inanamıyorum."

"Redgrave Hanesi iyice gözden düştü. Ne kadar rezil bir duruma düştüğünün farkında mı acaba?"

"Aşağılık kızın teki... Sıradan halktan insanlarla bu şekilde düşüp kalkıyor işte."

Kalabalık gruplar halinde dağılırken dudaklarını büküp bakışlarıyla onları ezmeyi sürdürdü.

"Ben tek başıma da hallederdim," dedi Livia. "Neden bana katıldın ki? Aileni ve konumunu tehlikeye attın."

Angie burukça gülümsedi. "Yapılması gereken en doğru şeyin bu olduğunu düşündüm. Sanırım suçlu hissediyorum, babamın yüzünü kara çıkardım. Ama... Leon'u kurtarmak istiyorum. Gerçekten de aptalın tekiyim." Boğazından hırıltılı bir kahkaha döküldü, gözleri doldu. Yine de yüzündeki ifadede garip bir rahatlama vardı. "Bu leke yüzünden babamın beni evlatlıktan reddedeceğini biliyorum. Böyle olacağını zaten tahmin ediyordum ama... Artık hiçbir önemi yok."

Livia'nın aklından sadece kısa süre öncesine kadar Angie'nin Julius ile nişanlı olduğu geçiyordu. Şimdiyse Angie, o nişanın feshine ve sonrasında yaşanan her şeye sebep olan adamın önünde başını eğmişti. Bu durum ona kimbilir ne kadar ağır gelmişti.

Demek ona karşı hisleri bu kadar güçlü...

Livia'nın göğsüne bir ağırlık çöktü. Kendi hislerinin bunun yanına bile yaklaşamayacağını düşündü.