Siyah Zırhın Gölgesinde

Bir düşman birliğini daha bozguna uğrattıktan sonra duraksayan Chris, gökyüzünü tarayarak Leon’dan bir iz aradı. Düşmanın sayısını epey azalttık. Bartfort nerede kaldı?

Gözü Siyah Şövalye’ye ilişince donakaldı. Kara zırhın kılıcı, Arroganz’ın gövdesini delip geçmişti.

Ne yani?! Siyah Şövalye burada mı?!

Chris’in ailesi nesillerdir kılıç sanatıyla yoğrulmuştu, babası da Kılıç Azizi unvanını taşıyordu. Yine de böyle gıpta edilen bir unvana sahip bir adamın bile Siyah Şövalye’yi alt etmeyi hayal edemeyeceğini çok iyi biliyordu.

Gördüğü manzara karşısında önce dişlerini sıkıp başını başka yöne çevirdi. Sonra çenesini dikleştirdi.

Diğer öğrenciler ve mürettebat zaten Partner’a sığınmıştı. En kötü senaryoda, herkesin krallığa güvenle dönebilmesi için zaman kazanması gerekebileceğini biliyordu. Birisi onu durdurmazsa, Siyah Şövalye kesinlikle gemiye saldıracaktı.

Chris kararını verdi. Marie, özür dilerim. Görünüşe göre yolun sonuna geldik.

Kılıcını kaldırıp Leon’a doğru harekete geçti ama hemen ardından duraksadı. Bu durumda bir tuhaflık seziyordu.

Arroganz, önünde süzülen yardımcı şövalye zırhlarından birini iki eliyle birden yakaladı. Avuçlarından yükselen ışık patlaması, siyah zırhı sarsan bir darbe dalgasına dönüştü. Arroganz düşman zırhını serbest bırakınca, metal yığını hızla okyanusa gömüldü.

Arroganz elini Siyah Şövalye’ye doğru uzattı fakat şövalye kılıcını hızla geri çekip araya mesafe koydu. Zırhı zaten darmadağın olmuş başka bir yardımcı şövalye, Leon’un saldırısını engellemek için öne atıldı.

Arroganz zırhın omzunu kavrayıp tıpkı az önceki gibi yeni bir şok dalgası serbest bıraktı.

Hâlâ hayatta! Chris, sevinçle nefesini dışarı verdi. Yürü be Bartfort! Siyah Şövalye’yi yenebilecek biri varsa, o da sensin!