Çay Kokulu İttifaklar ve Zoraki Kurallar

Jenna için çay doldurdum. Doğrusunu söylemek gerekirse, elimdeki en ucuz çay yapraklarını kullanmak ya da bardağına bir şeyler katmak için büyük bir dürtü duymuştum ama sonra ustamın yüzü gözümün önüne gelince bundan vazgeçtim. Küçük bir intikam uğruna güzelim çay partisi keyfimi berbat etmek gururumu çok fazla incitirdi.

Jenna, arkasında kollarını kavuşturmuş bekleyen kedi kulaklı kölesiyle birlikte somurtarak oturuyordu. "Senin gibi medeniyetten nasibini almamış bir kaba saba herifin beni buraya çağırmayı akıl edebilmiş olmasına şaşırdım doğrusu."

Hafifçe güldüm. "Asıl ben senin çağrımı alacak kadar duyu sahibi olmana şaşırdım. Şimdi uzatmayı kes de ona şu tuhaf kuralları anlat hadi."

Elimle Olivia'yı işaret ettim. Olivia ise ikimizin arasında kararsız bakışlar fırlatıp biraz mahcup görünüyordu ama ben son derece sakin bir şekilde kendi yerime geçip oturdum.

Jenna elini alnına koydu. "İyi, tamam. Ama söylesene bana, şu burslu kıza yardım ederek ne kazanmayı umuyorsun?"

Olivia'nın mutluluğu, gelecekte bu ülkenin kurtuluşu demekti. Onu kendime borçlu kılmanın hiçbir zararı olamazdı. Üstelik teoride onun hazinesi olsun diye Luxion'u satın almıştım; bu kadarlık bir yardım da ona olan borcumun en ufak karşılığıydı.

"Sadece kendi çıkarı için iş yapan insanlardan tam da bu yüzden nefret ediyorum işte," dedim. "Belki de nezaket denen o küçük şeyi biraz öğrenmelisin, hmm?"

Jenna dilini şaklattı. Sonra ailemizin yeni kavuştuğu zenginliğin, arkasında duran şu göz alıcı köle erkek yardımcısını satın alabilmesinin tek sebebi olduğunu hatırlamış gibi göründü. Bakışlarını Olivia'ya çevirerek sordu: "Sınıfındaki kızlara, ya da en azından aralarındaki en nüfuzlu kıza gidip saygılarını sundun mu?"

Olivia başını iki yana salladı. "Yanına yaklaşamıyorum bile."

"Ona mutlaka bir mektup yaz. Bir hediye gönderip saygılarını sunmak, uymak zorunda olduğun ilk kuraldır. Eğer etrafındaki kalabalık çok fazlaysa, araya bir aracı sok. Takipçileri arasında en önemli konuma sahip kızı bul. Mektubu ona ver ve gitmişken hediyeyi de teslim etmesini rica et. Tabii ki hediyeyi almadan önce o kızın nelerden hoşlandığını iyice araştırmalısın."

"Bu resmen rüşvet!" diye araya girdim.

"Kes sesini be," diye tersledi Jenna. "Dünya rüşvetle döner, hem de tıkır tıkır. Ha, sakın ona para vermeyi falan düşünme. Bu çok görgüsüzce olur. Kadını sadece öfkelendirirsin. En güvenli yol, popüler bir dükkandan tatlı ya da çay yaprakları almaktır. Eğer bunu eline yüzüne bulaştırırsan, kendi sonunu hazırlarsın."

Olivia can kulağıyla not alıyordu ama aniden kalemi tutan eli duruverdi. "B-benim o kadar param yok ki."

Jenna bana dik dik baktı. "Şu parazite aldır. Bu özel ders fikrini ortaya atan oydu zaten. Senin masraflarını karşılamak onun yapabileceği en ufak şey."

Bu ani saldırı beni hazırlıksız yakalamıştı. Kendimi sadece kadınlar dünyasının zorluklarına tanıklık eden, olayla ilgisi olmayan bir gözlemci olarak görüyordum. "N-ne alakası var be..."

Jenna konuşmaya devam etti: "Eğer seninle doğrudan görüşmek isterse ya da hediyene karşılık verirse, paçayı kurtardın demektir. Ondan sonra, onu sinirlendirecek hiçbir şey yapmadığın sürece mezuniyete kadar güvendesin."

Olivia'nın gözleri doldu, gözyaşları içinde dönüp bana baktı.

"Endişelenme. Ben öderim," dedim.

"Teşekkür ederim. Yemin ederim sana geri ödeyeceğim!"

Keşke akademideki diğer kızlar da minnettar olmayı bunun yarısı kadar bilebilseydi. Gözlerimi Jenna'ya çevirdim; hazırlattığım atıştırmalıkları iştahla midesine indiriyordu.

Jenna, iğrenerek kafamı salladığımı fark edince kölesine bir işaret vurdu. Kedi kulaklı adam bana doğru hamle yaptı ama hemen kenara çekilerek kendimi kurtardım. Bir yarı insan gücü karşısında hiçbir şansım yoktu. Olamaz, böyle bir şeye kesinlikle bulaşmayacaktım.