“Vay be. Şu ikisi de tam şeytan…”
Minori’nin yeni bir yönünü görmenin verdiği heyecanı zihninin bir köşesine not eden Ryuuji, yine de yüksek sesle bir şeyler mırıldanmaktan kendini alamadı. Aslında Ami muhtemelen kolay kurtulmuştu ama işin aslı şuydu ki, ne yönden bakılırsa bakılsın, ipin ucunu kaçırmışlardı. İnsanlar Ami’ye acırlardı. Ama…
“…Anlıyorum.”
Kitamura bir şekilde aydınlanmış gibiydi. Hafifçe başını salladı. “Demek işler böyle yürürse, Ami’nin sonu böyle oluyor.”
“Nesi böyle oluyor ki?” diye düşündü Ryuuji ama teneffüsün bittiğini haber veren zil, soru sormasına fırsat vermeden çaldı.
Bölüm Tartışması
0 yorumHenüz yorum yok. İlk tartışmayı sen başlat.