Jöle Küpleri ve Birinci Sınıf Halleri

SHIRATAMA RİKO SÖYLEŞİ DÖKÜMÜ

SÖYLEŞİYİ YAPAN: YANAMİ ANNA

Röportaj yapılan kişi, Shiratama Riko (bundan sonra Shiratama-chan olarak anılacaktır), karşımda oturuyor. Gergin görünüyor. Bu beni de geriyor.

Ona biraz Jelly Mix ikram ediyorum. Bir küp alıyor. Elleri küçücük. Teni bembeyaz ve güzel. Tıpkı şiratama gibi. Ve biraz da benim birinci sınıftaykenki halime benziyor. Beni bir görseniz...

SHIRATAMA-CHAN: Teşekkür ederim. Bunlar yenilebilir ambalajlı olanlardan, değil mi? Onlara bayılırım!

Ambalajını açıyor. Haklı. Bir kıdemli olarak şunu teyit edebilirim ki, en azından jöleli meyve atıştırmalıkları söz konusu olduğunda, oblaat ambalajları şeker kaplı olanlardan çok daha keyifli.

SHIRATAMA-CHAN: Hiçbir şey "Toyohashi" diye bu kadar bağırmaz, değil mi? Diğer bölgesel çeşitlerin hep şeker kullandığını öğrendiğimde şaşırmıştım.

Bölgesel mi? Ama şeker kaplı olanlar lüks sayılmaz mı? Sadece özel günlerde yenir. Babam çocukken doğum günlerimde hep onlardan alırdı. Bunu söyleyince gülüyor.

SHIRATAMA-CHAN: Bunu daha önce hiç duymamıştım. Babanızı sevdim.

Şekerini yiyor. Bu durum bir Yanami aile toplantısı gerektirir, ama neyse.

SÖYLEŞİYİ YAPAN: Peki, Shiratama-chan. Geçen pazar hakkında konuşmak istiyorum.

Donup kalıyor. Başka bir şey söylemeye yelteniyorum ama o başını öne eğiyor.

SHIRATAMA-CHAN: Doğru. Başkanınızı resmen çaldım. Üzgünüm. Gerçekten de kaba davrandığımı düşünüyorum.

SÖYLEŞİYİ YAPAN: Yani, onunla ne yaptığın umurumda bile değil.

SHIRATAMA-CHAN: Değil mi? O kadar harika ki, ona çok yüklendiğimden endişelenmiştim. Dürüst olmak gerekirse, bana fırça atmanızı bekliyordum.

Bu kız neyden bahsediyor Allah aşkına? Nukumizu-kun mu? "Harika" mı? Kız çaresiz olmalı. Bir senpai olarak, onu doğru yola sokmak benim ahlaki görevim. Olabildiğince dik oturuyorum.

SÖYLEŞİYİ YAPAN: Shiratama-chan, bahsettiğin kişinin Nukumizu-kun olduğunu biliyorsun, değil mi? Kız kardeşine karşı tuhaf davranan adam? Her iki kelimede bir "ııı" ya da "şey" demeden doğru düzgün cümle kuramayan? Kendini bir şey sanan? ...Kimse kadar ağır. Son kısmı unut. Bahsettiğin o, değil mi?

Başını şirin şirin yana eğiyor. Şaşkın görünüyor.

SHIRATAMA-CHAN: Evet, o. Yani siz ikiniz... çıkıyor musunuz? Öyle mi?

Ayaklanıyorum. Ne cüret!

SÖYLEŞİYİ YAPAN: Şey, hayır? Ne? Alo? Bunu hak etmek için ne yaptım ben?

Korkmuş görünüyor. Benim hatam. Sakinliğimi kaybettim. Yine de tepkileri hâlâ sevimli. Benim birinci sınıftaykenki halime benziyor biraz. Cidden, beni görmeliydiniz.

Tekrar oturup bir jöle küpü kemiriyorum. Aklım başıma geliyor.

SÖYLEŞİYİ YAPAN: Bak, edebiyat kulübünde aşk meşk işleri yasak. Zaten yasak olmasa bile, onca insan varken Nukumizu-kun'a mı kalırdım? Adam adam değil, denizanası resmen. Dur, ne konuşuyorduk biz yine?

SHIRATAMA-CHAN: Emin değilim.

İşaret parmağını şakağına götürüyor. Çok sevimli. Tıpkı benim birinci sınıftaykenki halim gibi. Ciddi söylüyorum. Orada olmalıydınız.