***

BAŞLIK: Mekana Sızış

İkinci aşamanın vakti gelmişti, saat dokuz buçuktu.

Omzumdaki çantayı düzelttim, önümüzdeki mekanın girişine bakıyordum. Yine buradaydım. Bir müşteri olarak değil, bir suçlu olarak.

“Tiara-san iyi olacak mı acaba?” diye mırıldandım, daha çok gerginliğimi dağıtmak için.

Başkan omzumu pat patladı. “Shikiya onunla, ve ben de onun emin ellerde olduğuna tamamen güveniyorum.”

Şüphelerim vardı. Ama konuyu saptırıyordum.

Yan tarafımda, iki bina arasındaki bir ara sokakta iki kişiyi fark ettim. Biri Asagumo-san’dı. Diğeri ise Shiratama-san, gelinliği bir paltonun altına gizlenmişti. İçeri girdiğimizde, Yanami onu şapele götürecekti.

Başkan, omzuma bir kez daha pat patlayarak içeri yöneldi. Modern tasarım ve yüksek tavanlar tanıdıktı, ancak mekan bugün çok daha kalabalıktı. Çalışanlar dört bir yanda koşturuyordu.

Resepsiyona ilerledi ve tereddüt etmeden kartvizitini gösterdi. “Bölüyorum, kusura bakmayın. Studio Damonde’den Toratani. Şanslı çiftimiz için fotoğraf çekimi yapıyoruz. Bay Tanaka ve Bayan Shiratama mıydı?”

Çalışan, masasının üzerindeki belgelere bakmaktan başını kaldırdı, yüzünde bir kafa karışıklığı vardı. “Evet, sizi bekliyoruz, ama saat ona kadar değil.”

“Bizim için yeni bir mekan, anlarsınız ya. Her şeyin yolunda olduğundan emin olmak istiyoruz. İşe başlamadan önce damatla bir selamlaşabilir miyiz?” Başkan o yakışıklı gülümsemelerinden birini takındı.

Bu, kadının kalbine işledi. “A-anladım. Sanırım sizin adınıza onunla konuşabilirim.”

“Çok minnettar kalırız. Bize katılmanızda bir sakınca görmezsiniz, değil mi?”

Başkan bir kadın düşkünü değildi. O bir kadın avcısıydı. Onların arkasından sessizce ilerledim, mümkün olduğunca dikkat çekmemek için omuzlarımı düşürmüştüm.

Tuvaletlerin yanında, Phonytama kılığındaki Yanami, sıkılmış bir çocuk gibi oyalanıyordu. Bizi fark etti ve yanından geçerken başparmağını kaldırdı. Akıllıca değildi.