Sınıfın Gözdesiyle Yan Yana

Ertesi sabah Fushimi'yi trende görmedim. Evi benimkine yakın olduğu için benimle aynı istasyondan trene binmesi gerekirdi ancak okula gidiş gelişlerimde onu hiç görmemiştim.

Şimdi düşününce, otobüse mi biniyordu, bisikletle mi geliyordu yoksa farklı bir trene mi biniyordu, bilmiyordum.

Okula kayda değer bir olay yaşanmadan vardım ve diğer tüm ikinci sınıf derslikleri gibi ikinci katta bulunan B Sınıfı'nın odasına yöneldim.

Ve işte oradaydı, zaten yerinde oturuyordu, bir grup başka erkek ve kız öğrenciyle çevriliydi. Teneffüslerde Fushimi'nin etrafı hiç boş kalmazdı. Çoğu, tüm ilgiyi üzerine çeken popüler öğrencilerdi, bu yüzden onların hemen yanındaki kendi yerime sıkışarak oturmak tuhaf hissettiriyordu.

“Günaydın, Ryou,” diye seslendi o berrak sesiyle.

Selamlaşma sohbetlerini böldü ve etrafındaki herkes bana döndü. Yüzlerinde 'Bu da kim?' yazıyordu. Hiç şaşırtıcı değildi. Zira ben okula gelene kadar tanışmalar zaten bitmişti.

“…Günaydın.”

Bakışları canımı yakıyordu... özellikle de erkeklerin kıskançlığı.

Yerime oturdum ve telefonumla oynamaya başladım. Telefonlar, sosyal etkileşimden doğal yollarla kaçınmak için harika bir araçtı. Sınıfta burada bulunma hakkım varmış gibi hissetmemi sağlıyordu.

Benim anti-sosyal önlemlerim tam gaz devam ederken, sohbet kesintisiz sürüyordu; kulüp aktiviteleri, yeni popüler TV dizileri ve bilhassa romantizm üzerine konuşuyorlardı.

“Fushimi, bir kulübe katılmayacak mısın? Kızlar tenis kulübümüze katılabilirsin. Daha fazla üyeye ihtiyacımız var.”

“Üzgünüm, lisede kulüplere katılmamaya zaten karar verdim.”

“Bir grup sohbeti kuralım mı? Bana kullanıcı adını söyle, Fushimi.”

Hepsi bu eğlencenin bir parçasıydı, hem erkekler hem de kızlar. Erkeklerin epey bir kısmı onun peşindeydi, bunu anlayabiliyordum.

Hina Fushimi'nin popüler bir kız olduğunu geçen yıl baharda fark ettim. Hem de sadece bir üst sınıf öğrencisinin ona çıkma teklif ettiğini gördüğüm için. Dürüst olmak gerekirse, bunu fark etmem bu kadar uzun sürmemeliydi.

Ona çıkma teklif eden, sosyal medya kullanıcı adlarını veya telefon numaralarını veren erkeklerin uzun listesi hakkında bir sürü dedikodu ve efsane duymuştum.

Bu dedikodular aslında ortaokul zamanına dayanıyordu. Hatta sadece dedikodu olduklarından şüphe ediyordum, gerçi o zamanlar abartıldıklarını düşünüyordum.

Fushimi'nin görünüşü benim için özel bir şey değildi, çünkü onu anaokulundan beri görmeye alışmıştım.

Öğretmen sınıfa geldi ve Fushimi'yi çevreleyen kalabalık kendi yerlerine dağıldı. Bu her teneffüs olurdu ve ben her zaman öğretmenin bir an önce gelmesi için dua ederdim.

Fushimi, çok dikkatlice sırasını benimkinin hemen yanına gelene kadar kaydırdı.

“Ha? Ne?”

Ders kitabını mı unuttu? ...Hayır, o genellikle unutkan değildir.

Öğretmen günün dersini açıklamaya başlarken, Fushimi defterini birleştirdiğimiz sıraların üzerine, ikimizin arasına yaydı.

Ne olup bittiğini anlıyor musun? diye yazdı defterine.

Oh, dersi mi soruyor?

“Evet,” diye mırıldandım ve gülümsedi.

Aslında, hiçbir şey anlamıyordum; hatta en başta açıklamayı bile dinlemiyordum.