Tuhaf Bir Sabah

Akane, onun gidişini donakalmış bir halde izler. Bir süre sonra, onu az önce kurtardığını nihayet fark eder.

“Şık Serseri Avcısı… Sen de kimsin…?”

Nedense sesi tuhaf bir şekilde tanıdık gelmişti.

Ertesi sabah, ailesinin endişelerine rağmen Akane her zamanki gibi okula gider.

Dün yaşananları düşünmek hala içini korkuyla doldurur, ama nedense Şık Serseri Avcısı'nı hatırlamak onu kahkahalara boğmak ister.

“Heh heh… Ne kadar da sakardı.”

Kapıdan geçer ve her zamanki gibi en sevmediği sınıf arkadaşıyla karşılaşır. “Günaydın, Kageno.”

“Günaydın, Nishino.”

“…Ha?”

Akane o kadar şaşırır ki yürümeyi unutur.

Minoru, adını doğru söylemişti. Dahası, bu sefer gerçekten ona baktığını hisseder.

Ama hepsi bu değildi. Sesinde bir tuhaflık vardı.

“…Olamaz.”

O saçma düşünceyi kovmak için başını sallar, sonra Minoru'nun peşine düşer.

“Kageno, bekle!”

Onunla sohbet etmeyi bir kez daha denemek ister.