İsimsiz Kısım

BAŞLIK: Atomik Yıkım

Nihayet, enerji obsidyen kılıcında toplanır, havada sarmal çizerek silahın namlusunda karmaşık bir desen oluşturur.

“BEN—”

Shadow'un sesi derinden gürler ve mavimsi mor büyü gitgide daha parlak bir ışık saçar.

“B-BU DA NE BİÇİM BİR BÜYÜ?! SEN GERÇEKTEN İN—?”

“—ATOMİK.”

Bununla birlikte, mavimsi mor ışık dünyayı yutar.

***

Işık dindiğinde, dünya tamamen değişmiş bir halde duruyordu.

Gökyüzü yeniden maviydi ve güneş ışınları akıyordu. Rose, keskin, berrak kış havasında nefesini görebiliyordu.

Shadow, dünyanın tam merkezinde duruyor, simsiyah kılıcını göğe kaldırıyordu.

“Sen…? Sen gerçekten…?”

Rose bir şeyler söylemeye yelteniyor, sonra susuyordu.

Nedense, zihninde iki piyano sesi üst üste binmeye başlıyordu.

Olamaz. Bu imkânsızdı. Yine de kendini Shadow'un her hareketine kapılmış buluyordu.

“Demek Usta Shadow'un Kara Gül için planı buydu…”

Beta ve Epsilon gökyüzüne bakarlar. Orada, paramparça olmuş Kara Gül'ü görürler.

O bile Shadow'un kudretli saldırısından sağ çıkamamıştı.

Onlar izlerken, yavaşça parçalara ayrılıyordu. Bu sırada, küçük bir kütle içine çekiliyordu.

Kütle, kararmış deri ve kızıl saçlarla kaplıydı. Şimdi sadece bir kafadan ibaret kalmış Mordred'di.

Sonra…

“Kendimi abanoz girdabına bırakıyor, karanlıklar dünyasına karışıyorum…”

Bununla birlikte, gölgeli figür doğrudan Kara Gül'ün içine dalıyordu.

“Ha?”

“Ne?”

“Usta Shadow?”

Kara Gül, Shadow'u bütünüyle yutuyordu.

Kızlar şok içinde yukarı baka kalırlar.

“B-b-ben de geliyorum!”

Gözleri yaşlarla dolu Beta da içeri dalıyordu.

Bir an sonra, Kara Gül ortadan kaybolur, dünyadan sonsuza dek silinir.

***

Her şey bir süre ölü sessizliğine bürünür.

Epsilon, gökyüzüne baka kalmış bir halde kendine tuhaf büyü sözleri mırıldanır. “…E-e-eminim Usta Shadow'un aklında büyük bir plan vardı. Elbette vardı. Onun zekâsı her şeyi görmesini sağlar. Gözleri bir tanrınınki gibidir. Parlak bakışları akkor gibi yanar ve simsiyah kılıcı gökleri yarar, denizleri ayırır…”

“Ah hayır, yüzüğüm…”

Nedense, Rose'un alyansı da paramparça olmuştu.

Rose bunu, sevdiğinin başına gelenlerin bir işareti olarak algılar. Yüzündeki kan çekilir.

***

Ve böylece, Oriana Krallığı için verilen savaş sona erer.