Gizli Oyun

Takma adı Sadık Epsilon.

Gururu da kişiliği de yoğundur ama yanımda oldukça uysaldır. Yanlış anlamaya meyilli olsa da eskiden bana çay demlerdi. İyi bir çocuktur ve Alfa'nın emirlerine itaatkâr bir şekilde uyar. Hiyerarşiye saygılı biri olduğunu bilirim.

Açıkçası, onu görmeyeli çok uzun zaman oldu ve ona anlatacak bir sürü şeyim var. Ama davranışlarına bakılırsa, Gölge Bahçe moduna geçmiş.

Bu da işime gelir. Durum böyleyse, ben de ona göre karşılık vermeliyim.

“Plan nasıl ilerliyor?”

Epsilon yüzünü biraz buruşturdu. Bahse girerim, küçük rol oyunumuz için uygun bir senaryo uydurmaya çalışıyordu.

“Tarikatın Celladı hedefimizi ortadan kaldırdı. Yardakçıları hallettik ama söz konusu Cellat kayıplara karışmış gibi görünüyor.”

“Anlıyorum…”

Demek bir Cellat da işin içinde, ha? Hoşuma gitti.

“Diğer stratejimize geçiyoruz.”

Anlaşıldı, yani A planını rafa kaldırıp B planına bel bağladığımız senaryolardan biri.

“Pekâlâ. Ama bunun ne anlama geldiğini biliyorsun…”

“Hazırız. Kilise’yi karşımıza almaya ve itibarımızın lekelenmesine hazırlandık…”

“Kendi başıma hareket edeceğim. Beni hayal kırıklığına uğratmayın…”

“Emredersiniz.”

Epsilon eğilirken ona göz ucuyla baktım, sonra varlığımı gizleyip karanlığa süzülerek sahneden çekildim.