* * *

BAŞLIK: Beklenmedik Vedalar

İlerideki yolculuktan yorgun ve çekinseler de kimse mağarada oyalanmaya hevesli değildi; zira mağara ara sıra titremeye, toz ve çakıl yağdırmaya devam ediyordu. Portal çerçevesine de birçok gergin bakış atıldığını fark ettim, sanki Taci her an oradan fırlayıverecekmiş gibiydi.

Ölenleri o an elimizden geldiğince saygıyla yatırdık, ama sonra yolumuza devam ettik.

İniş odasından uzaklaşan tünel, Alacrya'daki Relictombs çevresinde gördüğüm hiçbir şeye benzemeyen oymalarla tamamen kaplıydı. Virion'a söz verdiğim gibi, gelecekte geri dönme fırsatım olmasını ummaktan başka çarem yoktu ki onları daha yakından inceleyebileyim.

Çok ilerlemeden Ellie kolumu yakalayıp beni durdurdu. "İleride bir... şey var. Bir tuzak."

Yalnızca ben ilerledim, geçidin eterle dolup taştığını gördüm. Etkisinin sınırını hissedebiliyordum; beni bu yerden uzaklaştırıyor, bizi hızla ileri gitmeye zorluyordu. O etere uzandım, amacını ve cinlerin çok uzun zaman önce yaptığı büyünün şeklini hissettim ve sanki koridor örümcek ağlarıyla doluymuş gibi, elimle bir kenara ittim.

Havada mor bir parıltı belirdi, eter parçacıkları duvarlara geri çekilirken, geçidi temizledi.

Grubun nefesi kesildi. Bunu görmezden gelerek elimle ileriyi işaret ettim. "Hadi devam edelim."

Bu tünel sığınağın derinliklerindeydi ve bir saatten fazla yürüdük, hiçbir yaşam belirtisi görmeden.

Önümde benimle birlikte yürüyen ve bana yön veren Ellie, aniden elini kaldırarak durmamızı sağladı. "İleride bir mana imzası var, tam şurada."

O bunu söylerken, ilerlediğimiz geniş yoldan ayrılan dar bir tünelden yarım bir yüz uzandı. Kuzgun siyahı saçlar soluk, porselen bir yüzü çerçeveliyordu; bu yüzden kocaman, çikolata rengi tek bir göz dik dik bakıyordu.

Kathyln'in ince dudakları aralandı; açık alana çıktığında temkinliliğini unutmuş gibiydi. Grubu hızla taradı, ama gözlerini bana dikti ve derin bir şekilde kaşlarını çattı. Ellie'ye baktı, sonra tekrar bana, ve sonunda gözlerini ovuşturdu. "Kim... A-Art? Bu...?"

"Vakit yok," diye homurdandı Astera Boo'nun üzerinden. "Grubunun geri kalanı nerede?"

Kathyln bana doğru birkaç hızlı adım atmıştı ancak saklanma nedenini hatırlayınca aniden durup doğruldu. "Bu tünelin yirmi dakika kadar ilerisinde bir mağaraya sığındık. Asura'nın niyetinin kaybolduğunu hissettikten sonra beklemek için dışarı çıktım. Başka kimseyi görmedim."

Grubumuz dinlenirken, Kathyln başka bir grup kurtulanı getirmek için aceleyle uzaklaştı. Geri döndüklerinde, ne kadar çok olduklarını görünce memnun oldum. Bir an için yeniden bir araya gelme faslı yaşandı, sonra tekrar ileri doğru yürümeye başladık.

Bizi bir sonraki uyaran Boo oldu; derin derin koklayarak ve Ellie'nin önüne geçmek için beni iterek, Astera'dan şaşkın bir çığlık kopmasına neden oldu.

"Ne oldu, Boo?" diye sordu Ellie, elini onun kalın kahverengi kürküne bastırarak. "Ah, biri geliyor. Kan kokuyorlar."

Grubun önüne geçip bekledim, parmaklarımın arasında eter dönüyordu, olur da bir silah oluşturmam gerekirse diye.

Yavaş, kararsız adımlar tünelde yankılandı, tam da karanlıktan bir silüet belirlemeden önce. Anlık olarak, bunun bir tür canavar olması gerektiğini düşündüm, sonra gerçeği fark ettim.

Uzun boylu, geniş omuzlu bir adam yaklaşıyordu, kollarında başka, daha zayıf bir figür taşıyordu. Adamın kafasından maun rengi saçlar yükseliyordu, bir aslan yelesi gibi diken diken. Yoğun kahverengi gözler arkamda umutsuzca bir şeyler arıyordu.

"Curtis!" diye bağırdı Kathyln, gruptan ayrılarak yanımdan fırladı, ancak aniden durdu.

"Ah, ah hayır..."

İhtiyatla ilerledim, Curtis Glayder'ın kollarındaki hareketsiz forma odaklandım. Sarı örgülü saçlar kanla yapış yapış olmuştu, yüzü neredeyse tanınmaz haldeydi. Yine de kaşlarının kıvrımını ve kulaklarının şeklini biliyordum.

Curtis çöktü, ben de Feyrith'in bedenini yere düşmeden önce kucaklamak için ileri atıldım.

Tüneller buz kesti ve sessizliğe büründü, ben bir zamanlar arkadaşım ve rakibim olanın bedenine gözlerimi dikmişken.

"Dönüşümden bu kadar yakında bu kadar çok vedayı beklemiyordum," diye düşündüm, soğuk bir kopukluk duyusunun kederi uzak tutmasına izin vererek.