Lişu'nun Yolculuğunun Son si

"Uzun bir yolculuktu ama neredeyse sona erdi," dedi Ah-Duo, geminin güvertesinde durmuş, esintinin tadını çıkarırken.

"Evet." Eş Lişu, tırabzanı sıkıca kavramıştı. Deniz tutması şimdi çok daha iyiydi ama geminin ani bir sarsıntısının onu dengesinden edeceğinden hep korktuğu için elini bırakmıyordu. Ah-Duo onun bu hallerine gülümsedi; Lişu ise birden utanarak dudak büktü.

O bir an güvertede onlarla birlikte bir nedime, Ah-Duo'nun Rei diye bahsettiği genç kadın ve iki koruma vardı.

Rei erkek kıyafetleri giyiyordu ama bir kadın gibi görünüyordu. Lişu, Rei'nin yanında ilk başta şaşkınlık yaşamış, ancak bir süre sonra durumu kavramıştı. Ah-Duo da erkek kıyafetleri giydiği için ikisi birlikte hoş bir tablo oluşturuyordu. İkisi de uzun boylu ve inceydi; hem güzel hem de havalıydılar. Lişu onlara baktığında bir iç çekişini zar zor tutabilmişti—birine duyduğu hayranlıktan, diğerinin o zahmetsiz güzelliğine sahip olmamasının verdiği hayal kırıklığından.

Lişu on altı yaşındaydı ve hâlâ büyüdüğünü söylemek isterdi ama geçen yıl boyu uzamayı bırakmıştı ve vücudunun bundan sonra daha kadınsı bir hal alması pek mümkün görünmüyordu. İnek sütünün buna yardımcı olabileceğini duymuş, bir süre içmeyi denemişti ama her seferinde midesini bulandırdığı için sonunda vazgeçmişti.

Neyazık ki nedimeleri, tuvalete gidip gelirken onu yakalamışlardı. Arkasından ona "umutsuz eş" ve "ödül eş" gibi isimler taktıklarını biliyordu. Bu onu üzüyor ve sinirlendiriyordu—elbette sinirlendirirdi—ama ne diyebilirdi ki? Doğru olduğunu biliyordu. En azından şimdi lakaplarının farkındaydı. Bu bile, kadınlarının ne dediğinden habersiz, onlar için bir soytarı gibi dans etmekten çok daha iyiydi, çok daha iyi.

Lişu'nun düşünceleri yüzüne yansımış olmalıydı ki Ah-Duo sordu: "Arka saraya dönerken iyi olacak mısın?"

"Eyvah!" diye düşündü eş ve dudaklarını zorla bir gülümsemeye büktü. "İyi olacağım."

Şimdi müttefikleri vardı, az da olsa. Baş nedimesinin yanı sıra, Lişu'nun diğer birkaç nedimesi de son zamanlarda ona karşı daha düşünceli davranmaya başlamıştı. Çamaşırları almaya gelen hizmetçi de ara sıra onunla konuşuyordu. Lişu, eski baş nedimesinin bu kadar düşük rütbeli biriyle konuşması hakkında ne düşündüğünü tahmin edebiliyordu ama kadının Lişu'nun aynasını almaya çalıştıktan sonra aldığı azardan beri çok daha sessiz kaldığını biliyordu.

Çamaşırcı hizmetçi, Lişu'ya çok sevdiği ama okuyamadığı bir kitaptan bahsetmişti, bu yüzden Lişu da diğer nedimelere söylemeden onun için bir kopyasını çıkarıyordu. Sırlar arasında küçük bir sırdı bu ama arka saraydaki heyecan eksikliği düşünüldüğünde, kalbi çarptırmaya yetiyordu.

Bu sırada Ah-Duo, Lişu'ya endişeyle baktı. "Peki işini yapabilecek misin?"

"İ-iyi olacağım," dedi Lişu yine.

İşi: başka bir deyişle, bir eş olarak görevi. Bazen törenlere başkanlık etmek anlamına geliyordu bu, ama Lişu Ah-Duo'nun buna atıfta bulunmadığını biliyordu.

İmparator'un ziyaretlerinden bahsediyordu.

Bu zamana kadar Haşmetli İmparator, yaşı nedeniyle Lişu'yu yatak arkadaşı olarak emretmemişti. Ama şimdi on altı yaşındaydı—artık "çok genç" değildi. Bu yolculuk bittiğinde, o ziyaretlerden biri onu bekliyor olacaktı.

"Sör Uryuu'nun kızısın. Bu yolculukta olanlar seni etkilemek zorunda değil. Gece Prensi ile hâlâ konuşabileceğine eminim."

Gece Prensi—arka sarayda daha önce hadım Jinshi kimliğini kullanan adam. Bu kimliğin bir paravan olduğu ortaya çıkmıştı; gerçekte o, adından pek bahsedilemeyen biriydi. İnsanlar ona bunun yerine "İmparator'un küçük kardeşi" veya "Gece Prensi" diyorlardı.

Ancak bu konuda Lişu sadece başını sallayabildi. Evet, arka saraydayken ona oldukça vurulmuştu. Bir parşömen resminden fırlamış gibi görünen, ona bile her zaman nazikçe gülümseyen bir genç mi? Bunun bir dalkavukluk olduğunu çok iyi biliyordu, çünkü o yüksek rütbeli bir eşti, ama yine de birinin ona adıyla hitap etmesi ve hakkında nazik şeyler söylemesi onu mutlu ediyordu.

Eskiden—çok uzun zaman önce, toy ve cahilken—Lişu sevinçle karşılık verebilirdi. Bu kadar güzel, bu kadar etkilendiği birinin kocası olabileceği düşüncesi bir rüya gibiydi.