İsimsiz Kısım

BAŞLIK: Bakışın Dili

“Öhöm. Adı Lakan...”

Bu sözler ağzından dökülür dökülmez Maomao'nun ifadesi değişti. Gözleri faltaşı gibi açıldı ve adeta istemsizce Jinshi'den bir adım uzaklaştı. Şimdiye dek ona bir böcek, kurumuş bir solucan, çamur, toz, sümüklüböcek, hatta ezilmiş bir kurbağa gibi bakmıştı – yani pek çok aşağılayıcı ve küçümseyici şekilde. Ama Jinshi, tüm bunların, Maomao'nun şu anki bakışının yanında nazik ve sevecen kaldığını fark etti.

Açıkçası, tarif etmesi zordu; öyle ki Jinshi bile o bakışın altında zor dayanabildiğini hissetti. Maomao'nun bakışları, sanki kalbini paramparça edip içine erimiş metal dökecek, geriye külleri bile kalmayacakmış gibiydi.

Bu tek bakış, Lakan'ın kızının babasına karşı ne hissettiğini Jinshi'ye açıkça anlatıyordu.

“Onu reddedeceğim. Bir şekilde,” diye mırıldandı Jinshi, hâlâ biraz sersemlemişti. Kalbinin durmaması mucizeydi.

“Teşekkür ederim, efendim.” Maomao ise her zamanki ifadesiz hâline geri dönmüş, ardından işine devam etmişti.