İsimsiz Kısım

BAŞLIK: Küskün Bir Gün

⭘⬤⭘

"Daha ne kadar küseceksin bakalım?" Gaoshun, bunun ne büyük bir dert olacağını düşünerek sordu. Ofisine döndüklerinde bile Jinshi, masasına yığılıp kalmaktan başka bir şey yapmayı reddediyordu. Gaoshun içini çekti. "İş başında olman gerektiğini hatırlatmam gerekiyor mu?" Daha yeni, bunca çabayla boşaltılan masa, şimdiden ilgilenilmesi gereken yeni evraklarla dolmuştu bile.

"Biliyorum."

"İşten nefret ediyorum." Jinshi gibi biri, böyle çocukça bir karşılığı asla dile getirmezdi. Oyuncaklarına fazla bağlanmazdı.

Jinshi'nin Maomao ile konuşmasından sonra Gaoshun, Eş Gyokuyou'dan güç bela bir açıklama almıştı. Maomao'nun kefili için yapılan "ödemenin", "yıldız" bir hayat kadınıyla görüşme olduğunu söylemişti. Gaoshun'un aklına, Maomao gibi bir kızın böyle bağlantıları olabileceği hiç gelmemişti.

Peki, ustası tam olarak ne hayal ediyordu? Ah, gençliğin dehşeti, diye düşündü otuzlu yaşlarının solgun adamı.

Jinshi o zamandan beri epey sakinleşmişti ama kötü ruh hali devam ediyordu. İşlerini hızla bitirip Maomao'yu bulmak için koşmuş, ancak onun tanımadığı bir adamla evine döndüğünü öğrenmişti. Bu durum ona yıldırım çarpmış gibi gelmiş olmalıydı.

"Ne yazık," diye düşündü Gaoshun ama tüm vaktini koca bir çocuğun huysuzluklarını yatıştırmakla geçiremezdi.

Sonunda Jinshi, birikmiş evraklara mührünü basmaya başladı. Bir evraka göz ucuyla baktığında onaylayamayacağını anlarsa, masasının bir kenarına ayırıyordu. Yığını bitirir bitirmez, bir alt düzey memur yeni bir kucak dolusu evrakla çıkageldi.

Gaoshun, ustasını çalışırken izlerken, Jinshi'nin bazı evraklar üzerinde biraz daha düşünmesi gerektiğini düşündü. Birçoğu, fikirleri kendilerinden başka kimseye fayda sağlamayacak memurların teklifleriydi. Gaoshun, Genç Efendi'nin iş yükünün böylesine alçakça bir sebeple artmasına hayıflandı.

O farkına bile varmadan güneş batmış, Gaoshun lambayı yakmıştı.

"Affedersiniz beyler."

Gaoshun, bir astının geldiğini görünce onu karşılamak için hareketlendi. "Bugünlük mesaimiz bitti," dedi. "Belki yarın uğramak istersiniz?"

"Ah, iş meselesi değil efendim," dedi adam elini aceleyle sallayarak. "Aslında..."

Ardından, kaşlarını çatarak, haberci son derece acil bir durumu anlattı.