İblislerden birinin beni selamladığını sanıyordum ama bilincim öylesine bulanıktı ki söylediklerinin yarısını bile kavrayamadım.
“Sonra konuşuruz. Önce bana faydalı olabileceğini kanıtla. Git.”
Boğazımdan ancak bu sözler döküldü.
“Elbette yapılacaktır. Bir an bile endişelenmeyin, ey yüce Usta…”
Üçlüyü, nazikçe beni selamlarken görmezden geldim. Zihnim karanlığa gömülüyordu. Bu, bu dünyadaki ilk tam bilinç kaybımdı; bir nevi Başlangıç, evrimin öncesindeki uyku…
…ve yeni bir iblis lordunun doğuşu.
Bölüm Tartışması
0 yorumHenüz yorum yok. İlk tartışmayı sen başlat.