Kıymetli Anlar

Cassie onu geçen seferki devrilmiş kulenin yakınlarında bekliyordu. Ay ışığının altında, durgun suyun kıyısında dikilirken yine o doğaüstü güzelliğiyle göz kamaştırıyordu.

Ancak bu geceki buluşmalarının havası bambaşkaydı.

Sanki aralarında daha aşina, hatta arkadaşça bir yakınlık vardı.

Sunny gölden çıktığında Cassie hafifçe gülümsedi.

Sunny.

Sunny de ıslak saçlarını geriye doğru tarayarak ona gülümsedi.

Leydi Cassia.

Genç kız başını hafifçe iki yana salladı.

Benim daha samimi olmamı isterken senin hâlâ böyle resmi davranman haksızlık gibi geliyor. Lütfen bana Cassie de.

Sunny birkaç an kararsız kaldıktan sonra başıyla onayladı.

Peki, Cassie. Gidelim mi? Bu gece ayna labirentini olabildiğince çok keşfetmek istiyorum.

Genç kız başını sallayarak küçük elini ona uzattı.

Sunny elini kavradı ve ikisini de gölgelerin içine çekerek doğrudan daha önce keşfettikleri yer altı odasına ışınladı. Bu kez kalede devriye gezen şövalyelerin hafızalarını silerek harabelerin derinliklerine inmek zorunda kalmamışlardı.

Oda hiç değişmemişti, bu büyük bir rahatlama oldu. Cassie’nin Diğerleri hakkındaki uyarısı Sunny’nin zihninde hâlâ tazeydi; bu yüzden Hayal Gücü İblisi’nin eski kalesindeki aynaların içinde yaşayan varlıklara karşı son derece temkinliydi.

Gölge Feneri'ni çağırarak vakit kaybetmeden labirenti gölgelere boğdu. Çok geçmeden, Cassie ile birlikte keşiflerine kaldıkları yerden devam ettiler.

Burası gerçekten çok büyük...

Geçen sefer saatlerce dolanmışlardı ve bu gece de henüz gözle görülür bir ilerleme kaydedememişlerdi. Sunny yavaş yavaş şüpheye düşmeye başlıyordu.

Kabus Çölü'nü ve tam ortasında yükselen kara piramidi anımsadı. Beyaz kum tepelerinde ne kadar yürünürse yürünsün, piramit asla yakınlaşmıyordu. Yoksa labirentin kalbine ulaşmasını engelleyen benzer bir oyun mu vardı burada da?

Bir süre sessizce yürüdüler ama bu sessizlik ikisini de çabuk sıktı.

Sonunda sessizliği bozan Cassie oldu:

İtiraf etmeliyim Usta Sunless... yani Sunny, gerçekten çok sıra dışı bir adamsın.

Sunny kaşını kaldırdı.

Öyle miyim?

Ama kör kahin melodik bir sesle güldü.

Kesinlikle. İlk karşılaştığımızda da böyle olduğundan şüphelenmiştim elbette. Ama bunu bilmekle bizzat şahit olmak çok farklı. Şu zavallı Usta Tristan’a yaptığın numara... Olayları tahmin etme konusunda kendime güvenirim bilirsin! Ama bu beni bile hazırlıksız yakaladı. Ne düşünüyordun öyle bir anda?

Sunny hafifçe öksürdü.

Sahi, ne düşünüyordu ki?

Kısa bir süre sessiz kaldıktan sonra umursamaz bir tavırla konuştu:

Çok fazla düşünmek sağlığa zararlı. O an sadece... Tanrım, şu şebeğe bir tane patlatmayı öyle çok istiyordum ki! Ben de vurdum. Hayat böyle küçük neşelerden ibarettir.

Genç kız derin bir nefes aldı.

Öyle sanırım.

Sunny sırıttı.

Zaten sonuçta işimize yaradı, değil mi? Herkesin Nephis ile aramdaki ilişki hakkında yanlış bir izlenime kapılmasını istiyorduk. E, görev tamamlandı.

Cassie yavaşça nefesini verdi.

Hatta biraz fazla iyi tamamlandı.

Sunny ona yandan bir bakış attı.

Bir işi yapmaya değer buluyorsan, en iyisini yapmalısın.

Kör kahin verecek cevap bulamadı. Bir süre sessiz kaldıktan sonra kısık sesle güldü.

Doğru. Bir de gerçek bedenin var tabii, Gölgelerin Efendisi. Onunla bizzat karşılaşmak bambaşka bir deneyimdi. Usta Sunless ile arasındaki tezat gerçekten inanılmaz. Oyunculuk yeteneğini ayakta alkışlıyorum.

Sunny meraklı gözlerle ona baktı, biraz duraksadı ve ardından gülümsedi.

Teşekkür ederim. Ama aslında yanılıyorsun.

Cassie zarif bir şekilde kaşını kaldırdı.

Yanılıyor muyum?

Sunny başını salladı.

Gerçek bedenim bu. Gölgelerin Efendisi ise sadece bir gölge... Bir rolden ibaret.

Genç kız kafası karışmış bir halde başını yana eğdi.

Dur bir dakika. Yani bu dükkân sahibinin senin gerçek benliğin olduğunu, Godgrave’in o mesafeli azizinin ise sadece bir maske olduğunu mu söylüyorsun?

Sunny gülümsedi, ardından iç çekti ve bakışlarını kaçırdı.

Yani... Evet? Ama aynı zamanda hayır. Sanırım her bir suretim benim bir parçam, sadece farklı amaçlara hizmet ediyorlar.

Gölgelerin Efendisi'nin amacı bir savaşçı olmak. Bu yüzden kişiliğimin mücadeleci, sert yönleri öne çıkıyor. Mütevazı dükkân sahibinin amacı ise huzurlu bir hayat sürüp günün tadını çıkarmak. Bu yüzden o biraz daha evcil.

Bir an duraksadı ve omuz silkti.

Aslında o kadar da tuhaf değil. Hepimiz farklı insanlarla iletişim kurarken farklı maskeler takarız. Bir insan ailesinin yanındayken başka, iş arkadaşlarıyla birlikteyken başka davranır, arkadaşlarıyla buluştuğunda ise bambaşka bir maske takar. Ben de farksızım, sadece benim birden fazla bedenim var ve bu sayede tüm maskeleri aynı anda takabiliyorum.

Cassie düşünceli bir şekilde ona baktı.

Bu şekilde insanın kendi benliğini kaybetmesi çok kolay olmaz mı?

Sunny gülümsedi.

Belki bilmezsin ama benliğini kaybetmeme konusunda dünyanın en büyük uzmanı sayılırım. Gölgeler doğası gereği şekilsiz ve akışkandır, bu yüzden ruhumun şeklini unutmamak için her zaman dikkatli olmak zorundayım.

Genç kız bir süre durdu, ardından efkarlı bir şekilde iç çekti.

O halde bir gün senden bu konuda tavsiye istemem gerekecek. Ben de kendi benliğimi korumakta zorlanıyorum. Başkalarının duyularıyla yaşamak, onların en derin anılarını tecrübe etmek... Bazen insanın yönünü şaşırmasına neden oluyor.

Cassie gülümsedi ve yumuşak bir sesle sordu:

Peki, Gölgelerin Efendisi demişken... Sana bir şey sorabilir miyim?

Sunny ona kısa bir bakış fırlattı.

Sorabilirsin.

Genç kız başıyla onayladı, bir an tereddüt ettikten sonra konuştu:

Daha önce benden Usta Sunless’ın gerçek kimliğini saklamamı istemiştin. Eğer Gölgelerin Efendisi ile arasındaki bağ ortaya çıkarsa Nephis’in ikisine de güvenmeyeceğini söylemiştin. Ama artık onun için bir yabancı değilsin. Gölgelerin Efendisi’ni yakın çevresine kabul etti ve ona canını emanet etti. Aynı şekilde Nephis, Usta Sunless'a karşı da... Şey... Sempati besliyor. Neden hâlâ bu oyunu sürdürüyorsun?

Sunny soruyu zihninde tartarak hemen cevap vermedi.

Bu sırrı neden hâlâ saklamak istiyordu?

Bir süre kararsız kaldıktan sonra içini çekti.

Çünkü böylesi eğlenceli.

Gaddarca bir cevaptı ama son derece dürüsttü. Zaten yalan söyleyemediği için başka şansı da yoktu. Nephis’i artık karanlıkta tutmak için hiçbir stratejik neden kalmamıştı.

Yine de... Sunny bu durumdan o kadar keyif alıyordu ki henüz bundan vazgeçmek istemiyordu.

Nephis artık Gölgelerin Efendisi’ne bir nebze güveniyordu. Ancak aynı zamanda ona karşı temkinliydi de; çünkü böylesine büyük bir güce sahip olan birine karşı herkes tetikte olurdu.

Öte yandan, şu mütevazı dükkân sahibinin hiçbir gücü yoktu. Bu yüzden onun yanındayken gardını tamamen indirebiliyordu. Sunny için ise bu anlar... Fazlasıyla kıymetliydi.

Bu halleri, aziz olmadan önceki ilişkilerine, Gölgelerin Efendisi ile arasındaki o mesafeli ve resmi saygıdan çok daha yakındı.

Bu anları henüz kaybetmeye niyeti yoktu.

Cassie hafifçe güldü.

Eğlenceli mi? Pekâlâ... İtiraf etmeliyim ki gerçekten de çok eğlenceli. Ancak...

Bir an duraksadı ve sessizce sordu:

Ondan böyle bir sır saklamanın ona haksızlık olduğunu düşünmüyor musun?

Sunny sessiz kaldı, yüzündeki gülümseme yavaşça soldu.

Sonunda iç çekerek başını öne eğdi.

Haklısın. Bu gerçekten de haksızlık. Ama merak etme... Yakında ona her şeyi anlatacağım.

Gözlerini ileriye dikti ve sesindeki hafif bir pişmanlıkla ekledi:

Savaş başlamadan önce ona anlatmış olacağım. O zamana kadar... Şey, Usta Sunless muhtemelen bu son huzurlu günlerinin tadını sonuna kadar çıkarmak için elinden geleni yapmalı.

İkili labirenti keşfetmeye devam etti; bazen sessiz kalıyor, bazen de havadan sudan sohbet ediyorlardı.

Ne yazık ki Sunny bu kez de labirenti çözmeyi başaramadı.

Şafak sökmeden az önce kendisini yeniden yer altı odasında, Cassie ile karşı karşıya buldu.

Ona yeni bir anı gösterme vakti gelmişti.