Utanç Verici Anılar

...Aki de Abiciğim'i hatırlıyor mu? Ama bu... Latifa, Aki'nin yüzündeki ifadeden ne hissettiğini az çok tahmin edebiliyordu ama Aki'nin sergilediği bu duygunun nedenini anlayamıyordu.

“Aki?” Vera da Aki'nin ifadesinin donuklaştığını fark etmiş, merakla yüzüne bakmıştı.

Aki hemen neşeli bir ifade takındı. “Hım? Ne oldu, Vera?”

“...Yok, bir şey yok,” dedi Vera, durumu hayal gücüne yorarak. Ardından Sara ve diğerlerine döndü. “Lütfen, kaldığınız yerden devam edin,” diye ısrar etti.

“Devam mı... Şey, sonra Latifa uyandı ve hapishane hücresine koşarak büyük bir kargaşa çıkardı, yanlış hatırlamıyorsam,” dedi Sara, dalgın bir ifadeyle.

“Ha, Latifa mı yaptı bunu?!”

Vera'dan başlayarak, o sırada orada olmayan herkes — Aki ve Miharu da dahil — ilgisini Latifa'ya çevirdi.

“Ş-şunu zaten unutun!” Tüm dikkatler üzerinde toplanınca, Latifa utanç içinde konuşmayı kesmeye çalıştı.

“Hayır, dinlemek istiyorum! Değil mi, Aki?” dedi Vera. Aki gülerek eğlenerek başını salladı.

“Evet, ben de.”

Miharu ve diğer büyük kızlar da kıkırdayarak onayladılar.

“Bakalım. Latifa gözlerini açtığı bir an, bizi dinlemeden Rio'yu aramaya başladı. Uzuma ile ben de panik içinde peşinden koşmak zorunda kaldık,” dedi Sara.

“Of! Bunu onlara anlatmamalısın, Sara!” Latifa kıpkırmızı kesildi ve Sara'nın devam etmesini engellemeye çalıştı.