Yanlış Anlaşılma ve Öfke

Bu sırada...

Ne konuştuklarını bilmiyorum ama anlaşabilecek gibi görünmüyoruz. Latifa'dan hemen bahsetmeli miyim? Hayır... Yarı insan ırkları arasında ırkçılık varsa sorun olurdu. En kötü ihtimalle burayı bir savaş alanına çevirebilirlerdi. En iyisi görüşümün düzelmesini beklemek...

Konuşmalarının tamamen dışında kalan Rio, onları sessizce, müdahale etmeden izledi. Eğer onlara proaktif bir şekilde bilgi verseydi, Latifa'yı hemen korumaları altına alma ihtimalleri vardı ama bu sadece onun hayalperestliğiydi.

Latifa bir insan ile kurt adam arasında doğmuştu, bu yüzden ayrımcılığa uğrama ihtimali vardı ve tilki adam olduğu için diğer yarı insan ırkları tarafından düşman muamelesi görebilirdi.

Rio'nun durumu pek iyi olmadığı için, daha güvenli bir planı tercih etmekten başka çaresi yoktu. Bu sayede görüşü yavaş yavaş düzeliyordu ve eskisinden çok daha net görebiliyordu.

Bu sırada, Sara ve diğerleri konuşmalarını bitirdi.

***

"O halde temsilciniz olarak ben yaklaşacak ve onu sohbetle oyalayacağım. Orphia, Ariel'den toprak duvarın içini aramasını rica eder misin? Alma sana destek olacak. Eğer içerde bizden biri varsa, ne olursa olsun onu kurtarmalıyız."

"Anlaşıldı, Sara!"

"Anlaşıldı, Bayan Sara."

Orphia adındaki elf kız ve Alma adındaki cüce kız, Sara'nın emirlerine karşılık başlarını salladılar.

"Uzuma, o çocuğu bir an içinde zapt etmek için gerekli hazırlıkları yap."

"Anlaşıldı," diye onayladı Uzuma, Sara'nın emrini hevesle.

Basit eylem planlarını belirledikten sonra, Sara dikkatlice Rio'ya yaklaştı.

***

"...Konuşma talebinizi kabul ettim. Ancak bizden 'yarı insan' diye, hakaret içeren bir ifadeyle bahsetmemenizi rica ediyorum," dedi Sara, Strahl bölgesinin ortak dilini kullanarak, hafif aksanlı bir tonla.

"Talebimi kabul ettiğiniz için çok teşekkür ederim. O ismi kullanmam konusunda, istemeden yaptığım kabalık için içtenlikle özür dilerim. Ancak Strahl dilinde halkınızı genel olarak ifade edebilecek bir kelime yok... Size ayrı ayrı elf, cüce ve kurt adam diye hitap etmem gerekirdi. Bu yüzden, zahmet olmazsa, burada bulunan herkesin bireysel türlerini bana bildirebilir misiniz?”

Rio, minnet ve özür sözlerini saygılı bir tonla sundu, aynı zamanda daha fazla bilgi toplamak için bir soru da yöneltti.

"Ben gümüş kurt adamım, ve buradaki grubumuz elfler ve cüceler de dahil olmak üzere birçok türden oluşuyor. Bize bir grup olarak hitap ederken lütfen 'ruh halkı' deyin," diye açıkladı Sara.

"Anladım. Açıklama için teşekkür ederim."

Birçok türden oluştuklarını duymak Rio'yu kendi kendine kıkırdatmıştı. Bu, yarı insan ırkları arasındaki ırkçılık olasılığını önemli ölçüde azalttı. Geriye sadece Latifa'nın damarlarında akan insan kanı kalmıştı.

***

"Sara, burada bir kurt adam çocuk var! Ruh sanatlarıyla uyutulmuş!" diye bağırdı Orphia adındaki elf, Rio'nun anlamadığı dilde bir kez daha.

Rio'nun yanında, bir an içinde üzerine atılıp onu zapt etmeye hazır bekleyen Uzuma, hemen öfkeyle doldu. Yan taraftan Rio'nun üzerine atıldı ve yumruğunu hiç çekinmeden karnına indirdi. Konuşmalarının bir saldırıyla kesintiye uğramasını beklemediği için Rio'nun tepkisi gecikti. Yumruğu geri sıçrayarak karşıladı ama tamamen savunamadı. Birkaç metre havaya savrulduktan sonra havada asılı kaldı, sonra yere düşüp yuvarlandı.

"Uzuma, henüz bir şey emretmedim! Aşırıya kaçtın! Benim emrim onu zapt etmekti. Onu öldürmeye mi çalışıyordun?!" diye azarladı Sara, Uzuma'yı aceleci davrandığı için.

"Onun gerçek gücü bilinmiyordu, ve ruh sanatlarıyla fiziksel bedenini güçlendirmişti. Bu yüzden sadece en güvenli rotayı izledim. Onu bayıltmış olabilirim ama hayatına bir tehlike yok—"

"Dikkat edin, bir tür ruh sanatı kullanıyor!" diye bağırdı grubun cücesi olan Alma, Uzuma'nın açıklamasının ortasında.

"Ne?!" Uzuma hızla tepki vererek Rio'nun olduğu yöne baktı. Rio, bir eli karnına bastırılmış halde ayağa kalkmaya çalışıyordu. Alnında kötü bir ter tabakası belirmişti.

"Bu bir iyileştirme ruh sanatı."

"Tch, onu bayıltacağım!"

Orphia, Rio'nun kullandığı ruh sanatını doğru tahmin eder etmez, Uzuma bir kez daha Rio'ya saldırdı. Elinde kısa bir mızrak tutuyordu.

***

"Hey, bir dakika! Bu da ne demek oluyor?! Kah!" diye bağırdı Rio, kılıcını çekip Uzuma'nın saldırısını durdururken. Karnında keskin bir ağrı yayıldı, yüzünü buruşturdu.

"Ansızın saldırdığımız için özür dilerim. Ancak o toprak duvarın içinde bizden biri olduğunu doğruladık. Bizden birini kaçırdığınızdan şüpheleniyoruz, bu yüzden şimdi sizi sorgulamak amacıyla zapt etmeye devam edeceğim. Lütfen direnmeyin!" diye açıkladı Sara, sanki gerçek niyeti bu değilmiş gibi acı bir ifadeyle.

"Bu bir yanlış anlaşılma! O çocuk benim himayemde—"

"Bir insanın sözlerine kimse inanmaz, hele bir kaçırıcıya hiç. Vazgeç!"

Sara ve Rio konuşurken bile, Uzuma saldırılarını kesmedi. Mızrağını sallamaya devam ederek onu bunaltıyordu. Öte yandan, karnına çok fazla hasar almış, ve görüşü henüz tamamen düzelmemiş olan Rio'nun hareketleri oldukça yavaşlamıştı. Bu, olabilecek en kötü durumdu.

"O kızı kaçırmadım... Sadece beni dinleyin! ...N-Ne?!"

Uzuma'nın saldırısını kıl payı savuşturduktan sonra, Rio'nun ayakları, onu tamamen durduran bir şey tarafından yakalandı. Aşağı baktığında, yerden çıkan belirsiz bir toprak figürü gördü, ayaklarını doğal olmayan bir şekilde kısıtlıyordu.

"Tch, yardımın gereksizdi."

Uzuma mutsuz bir şekilde arkasındaki çemberdeki ruh halkından birine bakarak bir şeyler mırıldandı. Yaşlı cüce kadın, elleri yere basılı bir şekilde diz çökmüş duruyordu. Uzuma mızrağı ellerinde döndürdü ve tüm gücüyle Rio'ya tek bir darbe indirdi. Rio saldırıyı doğrudan karşıladı.

Ne saçma bir güç! Darbe, şimdiye kadar hissettiği her şeyden daha güçlüydü, ellerinde sımsıkı tuttuğu kılıcı fırlatıp attı.

"Kah...!" Rio, şimşek gibi tüm vücuduna yayılan keskin, acı verici bir ağrı hissetti. Uzuma elini vücuduna dayamış ve yüksek voltajlı bir elektrik akımı salmıştı. Vücudu felç olan Rio'nun görüşü yakında karardı ve yere yığıldı. Gördüğü son şey, Orphia'nın panik içindeki figürünün kendisine doğru koşması ve ruh halkının ona yukarıdan bakan sert bakışlarıydı.