Profesörün Çayı ve Rio'nun Sırları

İkisi sonunda Celia'nın araştırma laboratuvarına vardı. Rio her zamanki gibi çayı hazırlamaya koyuldu. Celia'nın laboratuvarında basit bir mutfak vardı ve çay takımı sayesinde istediği zaman çay içebiliyordu.

"Bugün seçtiğiniz çayı hazırlayayım o zaman."

"Evet, lütfen. Amur çayı."

"Bugün için epey kaliteli bir çay hazırlamışsınız, Profesör."

Amur, çay üretimiyle ünlü bir yerdi; orada yetişen çay yaprakları, mümkün olan en yüksek sınıf olarak kabul görürdü.

"Elbette. Ne de olsa turnuvadaki zaferine kadeh kaldıracağız. Çayın yanına kurabiye de hazırladım, dört gözle bekleyebilirsin!" dedi Celia neşeli bir sesle.

Sanki eski haline dönmüştü. Rio hafifçe gülerek yüzü aydınlandı ve bir süre sessizce işine devam etti. Çay hazır olunca, çaydanlığı ve ısıtılmış fincanları bir tepsiye yerleştirip odanın ortasındaki masaya taşıdı. Tam otururken Celia konuştu.

"Her zaman bu inceliği gösterdiğin için teşekkür ederim."

"Sorun değil. Daha da önemlisi—" Rio gözlerini Celia'ya dikti.

"N-Ne var?" diye sordu Celia, birkaç saniye süren bakışmalarının ardından tiz bir sesle.

"Şimdi çok daha iyi görünüyorsun."

"...Ha? A-Ah, evet. Evet. Belki de." Celia bir an boş boş kırpıştırdı gözlerini, sonra telaşla yanaklarına dokunmak için elini kaldırdı. "H-Hiçbir şeydi, gerçekten. Bana ne oldu, ben bile emin değilim... Sadece düşüncelere dalmıştım. Endişelenme." Celia inkar edercesine çılgınca el kol salladı.

"Öyle mi... Pekala o zaman." Rio başını eğdi ve onu izledi.

"Peki az önceki kız... sana açıldı mı?"

"Evet, muhtemelen... Sanırım. Bir mektup verildi bana, ama..." Rio, konunun aniden değişmesinden dolayı epey çekingen görünüyordu.

"Ne güzel! Bu, başkaları senin hakkında ne derse desin, kızların sana ilgi gösterdiği anlamına geliyor. Arkadaş olarak mı başlayacaksınız?" diye sordu Celia, Rio'nun yüzüne bakıp tepkisini anlamaya çalışarak. Sözlerinin altında, göğsüne saplanan donuk, batıcı bir acı hissediyordu.

Ancak...

"Hayır, bu tür ilişkiler kurmanın iyi bir fikir olduğuna inanmıyorum."

"H-Ha? Neden olmasın?" Rio'nun bu kadar net yanıt vermesi Celia'yı afallattı.

"Bana yaklaşan herhangi bir kız, diğerleri tarafından dışlanırdı." Acı acı gülümseyerek, Rio çaydanlığı alıp çayı doldurdu. Çok geçmeden, yan yana dizilmiş buharı tüten fincanlar havaya hoş bir koku salıyor, burunlarını gıdıklıyordu.

"Buyurun."

"...Teşekkür ederim." Celia ona teşekkür etti ve konuşmaya devam etmeden önce çayından bir yudum aldı. "...Ama yine de senin arkadaşın olmak istemiş olamaz mıydı? Mektubu bu yüzden yazmamış mıydı?" diye sordu samimi bir bakışla.

"Çevremiz buna imkan vermezdi." Rio'nun dudaklarında sıkıntılı bir gülümseme belirdi. Kararı mantıklı ve gerçekçiydi... Celia'nın yüzünde endişeli bir ifade vardı.

"Şey, sanırım... ama yine de. Hiç merak etmiyor musun? Erkeklerin kızlara yakınlaşmak istediği yaşa geldin. Üstelik bu akademide bir sürü sevimli kız var."

"Bu tür şeyler benim için zor — sadece ilgilenmiyorum." Rio acı acı gülümsedi, tereddüt etmeden başını salladı.

Tepkisine bakılırsa, Celia onun gerçekten ilgisiz olduğunu görebiliyordu. Yine de, özellikle Rio'nun yaşında, karşı cinse olan tüm ilgiyi bu kadar kolay kesip atmak bu kadar kolay olmamalıydı. Celia bile bazen diğer insanlar gibi ideal aşkını hayal ederken bulurdu kendini... Oysa önündeki çocuk kendinden o kadar emindi ki.

Şaşkınlıkla, Celia nedenini merak etti. Gerçekten sadece kayıtsız mıydı? Yoksa aklında başka biri mi vardı da bu onu diğer tüm kızlardan soğutuyordu?

Rio'nun hoşlandığı biri mi var? Bu düşünce aniden Celia'nın aklına geldi, ama bu tanıma uyan kimseyi bulamadı. Rio'nun akademide arkadaşı bile yoktu.

Ne de olsa konuştuğu tek kişi bendim.

Doğru, Rio'nun Celia'dan başka konuşacak kimsesi yoktu. Araştırmalarına odaklanması, bunun Celia için de geçerli olduğu anlamına geliyordu — ama bu düşünceyi şimdilik bir kenara bıraktı.

Rio derslerde, yemekte veya uykuda değilken, ya kütüphanede ya da dışarıda kılıcıyla pratik yapıyordu. Onu ne zaman görse yalnızdı. Celia dışında etrafında başka kızlara dair hiçbir işaret yoktu, bu yüzden Rio'nun birine ilgi duyduğunu hayal edemiyordu. Bunu olası bir ihtimal olarak bile görmüyordu.

Ancak Rio kendini ifade eden biri değildi, bu yüzden ne düşündüğünü anlamak zordu. Başkalarının nezaketine kayıtsız mıydı, yoksa çevresindeki olumsuzluklar insanlara olan güvenini kaybetmesine mi neden olmuştu? Her iki durumda da, Celia bunun taşınması çok üzücü bir şey olduğunu düşünüyordu. Müdahale etmek ona düşmese de, Celia, Rio'nun son beş yıldır ne kadar çok çalıştığını bilen tek kişiydi.

Bu yüzden onun mutlu olmasını istiyordu.

Daha önce bu kadar sarsılmasının nedeni... yükselen koruyucu annelik duygularıydı.

Evet, kesinlikle buydu.

Celia göğsü huzursuzca çırpınırken kendine bunu söyledi. Çayından bir yudum aldı ve kendini sakinleştirmek için derin nefesler aldı.

"Şimdi düşününce, açık hava tatbikatı mevsimi yaklaşıyor. Bu yıl ne tür bir tatbikat yapacaksınız?" diye konuyu gelişigüzel değiştirdi.

Açık hava tatbikatı, Akademideki askeri eğitimlerinin yeterliliğini test etmek için tasarlanmış pratik bir sınavdı. Tatbikatın türü ve sınavın yeri her yıl değişirdi, ama takım savaş Sistemi sabitti. Beşinci ve altıncı sınıflar, altıncı sınıflar etrafında odaklanmış birkaç takım oluşturur ve sınavı birlikte yaparlardı.

İnsanların yetki alanı dışındaki topraklar canavarlar, haydutlar ve diğer vahşi yaratıklarla doluydu; katılımcıların çoğu kraliyet ailesi ve Soylu Sınıfı'ndan olduğu için güvenlik en büyük endişe kaynağıydı. Sınavdan önce, tehlikeli varlıkların tümünü uzaklaştırmak için sınav bölgesi önceden taranırdı. Görev dışı şövalyeler ise sınav sırasında sınırı korurdu.

"Dağ ormanından geçerek yürüyeceğiz."

"Iyy. Dağ ormanı... Bu benim için imkansız. Buradan derse yürümek bile bana yeterince zor geliyor." Celia, sırf düşüncesinin bile onu yormaya yettiği gibi masanın üzerine yığıldı.

"Daha fazla egzersiz yapmanız gerekiyor, Profesör Celia," dedi Rio kuru bir gülümsemeyle.

Celia dersleri dışında araştırma laboratuvarından pek çıkmazdı. Bir Soylu kızı için bile, egzersiz eksikliği endişe vericiydi.

"Ahaha. Belki araştırmam yoluna girince." Celia bu öneriden yapmacık bir gülüşle kaçındı.