Yedi Saatlik Bir Dönüş

“Vay canına! Hancının o işe yaramaz evladı buralara kadar yükselmiş de geri dönmüş, kim derdi!”

Uzun zaman oldu. Üzgünüm. Konuşacak o kadar çok şey var ki ama...

“Grimm, sen neymişsin be! Ben orduya katılır katılmaz kaçıp eve dönmüştüm oysa...”

Seni suçlamıyorum. Savaş alanı korkunç bir yer.

“Şey, Grimm. Tanıdığım tatlı bir genç kız var, belki hoşuna gider. Gitmeden önce onunla bir laflamak ister misin?”

Üzgünüm! Ben zaten biriyle görüşüyorum...

İşte böylece devam etti, ta ki Zergev Filosu Furoul'dan nihayet ayrılmayı başarana dek.

Bu kasabada devriye için iki saat ayırmışlardı. Memleketinin kahramanı Grimm'in çabaları sayesinde, Zergev Filosu ayrılan süreyi beş saat aşmış, Furoul'da toplam yedi saat geçirmişti.

“Bir daha senin tek kelimene bile güvenmeyeceğim!” Wilhelm, grubun başında kara ejderhasını hızlandırırken öfkeyle kükredi. Kılıç Şeytanı'nın öfkesi karşısında, Grimm'in yapabildiği tek şey başını öne eğmekti. Tüm o gösterişli tavırlarından sonra, bu acınası yenilginin ardından yapabileceği en iyi şey buydu. Gerçekten de, bu sefer neyin yanlış gittiğini dikkatlice düşünmesi gerekecekti.

“Sakin ol Komutanım,” dedi Conwood. “Çocuk evden kaçmış, şimdi bir kahraman olarak geri dönmüş; elbette anne babası ve çocuklar kutlamak ister...”

“Evet, her bir akrabası, öğretmeni ve eski arkadaşı da öyleydi! Sıra, bir sonraki köye kadar uzanıyordu... Tam bir curcuna!” Wilhelm'in sesi, yedi saatlik şenlikleri düşündükçe daha da yükseldi.

Doğrusu, Grimm'in köyünün onun dönüşünü bir olaya dönüştürmek istemesi hiçbirini şaşırtmamıştı. Yakın ailesinden bazıları onu tekrar gördüklerinde gözyaşlarına boğulmuştu bile.

Sanırım ailem benim öldüğümü varsaymıştı, diye yazdı Grimm.

“Seni ilk gördüğümdeki haline ve yıllardır senden haber alamadıkları gerçeğine bakılırsa, onları suçlamıyorum.”

O zamanlar tüm filonun ortak görüşü, Grimm'in çok uzun süre hayatta kalamayacağı yönündeydi. Ancak bir dizi tesadüf eseri, işte buradaydı, hala onlarla birlikteydi. Grimm'in kendisi de bunu bir şans hediyesi olarak adlandırmaya muhtemelen itiraz etmezdi.

“Bu, programımıza oldukça kritik bir vuruş oldu ama yardımcı komutanın ailesi onu gördüğüne kesinlikle sevinmişti,” dedi Conwood. “Ve devriye açısından bakıldığında, daha başarılı bir askeri varlık gösterisi isteyemezdik.”

Bu olayın tamamı—

“Hayır, boş ver,” dedi Wilhelm, Grimm özür dileyen bir not yazmaya başlarken sözünü keserek. “Conwood haklı. En azından işimizi hallettik.”

Eski yoldaşı gibi evden kaçmış, evlatlık görevini yerine getirmemiş biri olarak, Wilhelm'in yargılamaya pek hakkı yoktu. Filonun diğer üyelerinin durumu ne olursa olsun, Wilhelm'in artık iletişim kurabileceği bir ailesi yoktu. Savaşın ateşi, tüm memleketiyle birlikte onları da yutmuştu. O da Grimm gibi evden kaçmış ve sonrasında ailesiyle hiç iletişime geçmemişti. Ancak Grimm'in aksine, Wilhelm'in asla özür dileme şansı olmayacaktı.

Bu açıdan bakıldığında, Grimm'in ailesi ve arkadaşlarıyla yeniden bir araya gelme fırsatı bir sevinç kaynağıydı.

“Zamanı telafi edebiliriz,” dedi. “Bugün için üzgün olduğunu göstermek istiyorsan, sadece... ailene arada bir yaz.”

“Neyse, bir gün Carol ile geri döndüğünde, işler daha da kötü olacak, değil mi?”

Yaşananları geride bırakmaya çalışarak, Wilhelm Grimm'in sevgilisini gündeme getirdi. Grimm'in ailesinin, oğullarının askeri rütbe kazandığını öğrendiklerinde ne kadar coşkulu olduğunu görmüştü. Soylu sınıfından bir kızla evleneceğini bilselerdi, akıl almaz derecede şaşırırlardı.

Kendi işine bak. Grimm nihayet tekrar Wilhelm'e baktığında, nihayet gülümsüyordu.

Bu durum tüm birliğe ilham vermiş gibiydi ve yenilenmiş bir enerjiyle yola koyuldular. Mümkün olduğunca sıkıştırmaya çalıştıkları zaman çizelgesi bunun yerine ciddi şekilde genişlemişti, ancak yine de telafi edilemez değildi.

“Neyse ki, ziyaret edeceğimiz diğer yerlerden gelen filo üyemiz olduğunu sanmıyorum,” dedi Conwood.

“Bu bir rahatlama,” diye yanıtladı Wilhelm. “Bir başka ebeveyn, arkadaş, aile üyesi veya iyi dilek dileyen birini daha görürsem, çok erken olacak.”

Bu biraz fazla açık sözlü değil mi? Grimm pek de memnun görünmüyordu.

“Sadece Furoul'un tekrarını istemiyorum. Tabiri caizse, ikincil zararı düşük tutmaya çalışıyorum.”

Grimm'in tepkisine bakılmaksızın, Zergev Filosu Liphas Otoyolu'nda hızla ilerledi. Vakit kaybetmeden, bir sonraki varış noktaları Milgre'ye güvenle ulaştılar.

Bu kez, büyük bir karşılama partisi yoktu ve devriyelerini tamamlayıp mümkün olan en kısa sürede yola devam edebildiler.

Hiçbir şey çıkmadığına sevindim. Umarım işler böyle devam eder.

“Ne kadar zaman telafi ettik?”

Hala dört saat gerideyiz.

“Sormamalıydım.”

Yine de, gerçekten de biraz zaman kazanmışlardı. İşler böyle devam ederse, düğünden önce birkaç saatleri kalacak şekilde başkente dönmeyi başarabilirlerdi.

“En azından...”

En azından Theresia'yı üzmeden kurtulabilirdi. Wilhelm, boş bir umuda tutunduğunu biliyordu ama elinde kalan tek şey buydu.

Ama elbette, boş bir umuda tutunulduğunda, o umutlar eninde sonunda kırılır.