Kabul Ediliş

Şaşkınlıktan donakalmış Subaru, o el omzunu kavrayıp onu ayağa kaldırdığında boş boş bakıyordu.

Ardından, Subaru henüz tek kelime etmemişken, o konuştu:

— Bizi koruyacağını söyleyip bunun için bu kadar çabaladıktan sonra... yapacak bir şey yok sanırım.

Çelişkili genç adamın bu sözleri, başlangıçtaki endişe kadar bulaşıcıydı. Sözleri, köylülerin titrek seslerle konuşmaya başlamasına neden oldu:

— Yaşlanmak ne kötü şey. Gözyaşlarıma bu kadar kolay yenik düşüyorum...

— Aman Tanrım, ne kadar da baş belası biri. Resmen şantaj yapıyor, size diyorum.

Ne kadar şikayet etseler de, seslerindeki sıcaklık ve rahatlama Subaru'yu şaşkına çevirmişti. Petra, hala çamurla kaplı alnına bir parmak uzatıp konuştu:

— Subaru, yüzün hep çamur içinde!

Petra'nın sözleri, köyde kontrol edilemez bir gülme isteği yaydı.

Bunun zorlama olduğunu biliyordu. Fazla ileri gittiğini söyleyeceklerini düşünmüştü. Yine de, yalvarışını kabul etmişlerdi.

Köylülerin gülümseyen yüzleri Subaru'ya rahat bir nefes aldırdı.

Gerçekten de, bu manzara bugüne dek geçirdikleri günlerdeki gibiydi.

— ...Hepinize teşekkür ederim.

— Asıl biz teşekkür etmeliyiz, Usta Subaru.

Bu kez, köyün ortak görüşünü temsil eden Muraosa'nın sözleri Subaru'yu neredeyse gözyaşlarına boğacaktı.