Karar Anı

Subaru'nun konuşmasının anlık ardından, oda sessizliğe büründü. Crusch, Anastasia, Ferris, Wilhelm, Russel... Katılan herkes düşüncelere dalmış, Subaru'nun dile getirdiği sözleri hazmediyormuşçasına gözlerini kapamıştı.

Geçen anlar birkaç saniyeyi bulmuştu, ama o sessizliğin inanılmaz baskısı Subaru'yu adeta düğüm düğüm etmişti.

İşte bu an. Her şeyin kararı burada verilecek.

Şu ana kadarki olayların aksine, zihnindeki simülasyonlar yeterli olmayacaktı. Diğer tarafların muhtemel tepkilerini öngöremeyen Subaru'nun, o anda ve orada yapacaklarına anlık tepki vermekten başka çaresi kalmamıştı.

Beklediği gibi, sessizliği bozan Crusch oldu. "Sana tek bir şey soracağım, Natsuki Subaru."

Crusch kollarını çözdü ve tek bir parmağını kaldırıp Subaru'ya doğru çevirdi.

"Bu olağanüstü fikir nereden çıktı? Neden benim hanemin böyle bir plan yaptığını düşünüyorsun? Bu, öylece geçiştirilebilecek bir açıklama değil."

Sesindeki tekdüzelik ne bir telaş ne bir şaşkınlık ne de herhangi bir duygu barındırıyordu. Onun devlet adamlığına hayran kalan Subaru, nefes alırken gözlerini diktiği yerden ayırıp bir isim seslendi.

"Rem."

"Evet."

"Sırtıma sağlam bir tane yapıştırır mısın?"

"Evet."

Konuşmayı bitirdiği bir an, Subaru içinden, "Aman Tanrım, sağlam bir tane belki biraz abartı olur," diye geçirdi, ama artık çok geçti. İnanılmaz bir sarsıntı ve kuru, patlayıcı bir sesle, sırtından geçen kuvvet, bağırsaklarının karnından dışarı fırlayacakmış gibi hissetmesine neden oldu.