Sessizliğin Ardından

Tüm gücünü toplayarak, kendini hiç sakınmadan, yumruğunu savurdu.

Yumruğunu indirdi, sonra...

???：“Bırak da şu muhteşem ben senin hikâyeni dinleyeyim... Tıpkı Kaptan ve diğerlerinin bir zamanlar benimkini dinlediği gibi.”

Gümüşten güçlü kollar fırladı, karanlık, koni biçimli yıkım bulutlarına gömüldü.

O anlık, göğün katmanları ve helezon çizen kara bulutlar, sessiz bir patlamayla infilak etti ve dünyayı yuttu.

???：“――――”

Çarpışmanın neticesi, sesin kaybolduğu bir dünyada tezahür etti.

Ne tür bir akıbetin yaşandığı, muhtemelen ancak bir ışık hüzmesinden sonra ortaya çıkacaktı.

Ancak, çarpışmanın ötesinde doğan ve saran kara bulutların yok olduğu gökyüzü, masmaviydi.

Geçmişte, uçan bir ejderha süvarisi, yalnız bir ejderha soyuna bir isim bahşetmişti. Ve tıpkı o süvarinin defalarca sevgiyle, şefkatle okşadığı saçlarının rengi gibi, yukarıda uzanan gökyüzü masmaviydi; hepsi bu.