Tek Yumruk

Subaru sert toprağa sağlam adımlarla bastı, omuzları rüzgarı yararak uzun adımlarla ilerledi.

Hedeflerine yaklaştıkça Subaru, giderek artan sabırsızlığını zapt edemez hâlde farrow arabasından gittikçe daha fazla dışarı sarkmıştı. Nihayet o an geldiğinde, enerjik bir şekilde dışarı fırladı.

Etrafından onu durdurmaya çalışan sesler yükseliyor gibiydi ama onlara kulak asmadı. İnsanların arasından sıyrılarak, gözüne kestirdiği binaya doğru hızla ilerledi.

Köyün merkezindeki o diğerlerinden biraz daha büyük ahşap yapıya dalınca, içerideki insanların bakışlarının kendisine döndüğünü gördü.

Ve sonra—

…Demek geri döndün? Beklenmedik kadar hızlı oldu bu.

Bu küstah ton, elbette, o gösterişli oni maskesini takan adamdan geliyordu.

Yorumu dikkate bile almadan Subaru doğrudan ona doğru yürüdü. O anın harareti onu ileri itiyordu; acımasızca adamın yüzündeki maskeyi çekip almak için uzandı.

Maske hiç direnç göstermeden çıktı, altından güzel bir yüzü ortaya çıkararak. Subaru o kendini beğenmiş adamı gömleğinin yakasından yakaladı, ayağa fırlattı ve sıkılı yumruğunu geri çekti—

“Dur, Subaru.”

Yumruğu savurmasına kalmadan, kalkık sağ yumruğu arkadan yakalandı.

Onu durduran, köyün uzun boylu, kızıl saçlı reisi Mizelda’ydı. Subaru itiraz etmeye yeltendi, neden müdahale etmemesi gerektiğini söylemeye çalıştı.

Ama o daha bir şey söyleyemeden—

“Dinle,” dedi Mizelda. “Yüze değil. Gerisine izin veririm.”

“Oraaaah!!!”

Mizelda’nın şartını kabul eden Subaru, yalnızca bir salise tereddüt etti ve yumruğunu adamın gövdesine indirdi.

Belki de yüze bir yumruk beklediğinden, darbe daha aşağıya inince adam bir iniltiyle geriye doğru sendeledi.

Subaru’nun içindeki tüm o birikmiş öfkeyi boşaltmaya yetmemişti ama—

“Sakın şimdi ödeştik sanma, sen bok parçası…!”

“Hıh. Sen açgözlü bir adamsın.”

Her zaman laf yetiştirirdi.

Adam eğilip kenara düşen maskeyi aldı, sonra yerine taktı.

Subaru, o kadar çaresizce atmak için koşturduğu yumruğu savurduktan sonra ağır ağır nefes alarak adama dik dik baktı.

İlk seferinde üç gün süren bir yolu geri kat etmişti—sadece o tek yumruk için.