Toplantı Odasında Gerilim

Subaru toplantı odasına döndüğünde ortam gerildi.

Bunun nedeni Wilhelm'di. O ve Reinhard bakıştılar, sessiz bir anlaşmanın ardından odanın iki zıt tarafında yerlerini aldılar. Wilhelm'in aklından geçenleri bilmek Subaru'da karmaşık duygular uyandırmıştı, buna engel olamadı; ama söyleyebileceği hiçbir şey de yoktu. Bu yüzden Garfiel ile Otto arasındaki boş sandalyeye tekrar oturdu.

"Geciktiğim için kusura bakmayın. Durum ne?"

"Açıklamayı bitirmek üzereydik. Yukarıda işler nasıldı peki...? Leydi Crusch'un durumu ne alemde?"

"...Pek iyi değil. Ama umutsuz da değiliz. Onun için yapabileceğimiz bir şeyler olabilir, ama önce tarikatçılarla işimiz bitene kadar beklemek zorunda kalacak."

"Anladım. En azından bu iyi bir haber sayılır."

Otto doğruldu, masanın etrafında oturan diğerleri de biraz olsun rahatlamış görünüyordu.

Ne yazık ki Subaru, Crusch'a tam olarak nasıl yardım edebileceğini açıklamayacaktı. Biliyordu ki açıklasa, biri onu durdurmaya çalışacaktı; bu yüzden iş ciddiye binerse, izin almak yerine affedilmeyi dileyecekti. Elbette en iyisi, Şehvet'i yenip o benekli karalığı tamamen ortadan kaldırmanın bir yolunu bulmaktı.

"Her neyse, Crusch'un savaşa yeniden katılma ihtimali düşük. Ferris de onunla kalmak istediğinden, rahatlama ekibinin ve Demir Dişler'den gelenlerin burada kalması gerekecek. Ne dersiniz?"

"Belediye binası şehrin tam ortasında, bu yüzden komuta merkezimizi buraya kurmak mantıklı. Dört kontrol kulesine eş zamanlı saldırı temel planını da değiştirmeyecek. Ama..."

"Ama ne?"

"O plan hakkında kendi düşünceleri olan biri var." Anastasia masanın karşısında oturan kişiye doğru baktı.

Kimden bahsettiğini anlamak için bakmaya bile gerek yoktu. İçinde bulundukları bu zorluğa rağmen, kızıl aday umursamazca kendini yelpazeliyor, hiçbir iş birliği ruhu göstermiyordu.