Tek Başına Bir Umut

"Pekâlâ, bu iş görür!"

Alnını koluyla silen Emilia, yaptığı işten memnuniyetle başını salladı.

#184 tarafından reddedildikten sonra yatak odasına dönmüştü ama güçsüzlüğüne yenik düşüp depresyona girmiş ya da öyle tatlı tatlı küskünlükler yaşamamıştı. Elbette güçsüzlüğü yüzünden morali bozulmuştu ama bu aynı zamanda onu kamçılamıştı.

#184'ü ve Regulus'un karısı olmaya zorlanmış, onun her kaprisine katlanmak zorunda kalan diğer kadınları terk edemezdi. İçi azimle kaynıyordu. Ama ne kadar bağırsa ya da surat assa da Regulus'un fikrini değiştirmesinin bir yolu yoktu. Ateşle savaşmaya kalksa, onun ezici gücü karşısında sadece kaybederdi. Bu yüzden Subaru'nun örneğini takip ederek başka bir yol aramıştı.

"Subaru düşünmeden aceleci davranmazdı. Her şey hazırlıkla başlar."

Yatakta yatan, kendisine benzeyen buz heykelinin üzerine çarşafları çekti, böylece uslu uslu uyuyormuş gibi görünmesini sağladı. Kapıdan içeri bakan hiç kimse, bunun gerçek Emilia olmadığını fark edemezdi. Ve bunu yaptıktan sonra, törene kadar geçecek zamanı—

"İşte başlıyoruz."

Pencereden sessizce süzülüp daha fazla bilgi toplamak için dışarı çıktı. Ellerini kaldırarak binanın dışına bir buz çıkıntısı yarattı ve odasından kolayca kaçtı. Bu noktada basitçe kaçabilirdi ama durum göz önüne alındığında bu söz konusu bile değildi, bu yüzden bunun yerine faydalı bilgiler aramaya başladı.

Burası gerçekten de sel kapısı kontrol kulelerinden biriydi. Emilia, çevresini ve nerede tutulduğunu anlamak için önce binanın tepesine yönelmişti ve gördüğü diğer kontrol kuleleriyle tamamen örtüşüyordu.

—Tarikatçılar kuleleri ele geçirdiğinden, şehrin sel kapılarını kontrol ediyorlardı. Kulenin tepesinde uğursuz bir kırmızı bayrak dalgalanıyordu, bu da kulenin işgal altında olduğunu vurguluyordu. Diğer üç kulede de aynı kırmızı bayrak vardı.

"Dört kulenin hepsini ele geçirmişler, yani şehir çaresiz..."

Mor gözlerini uzaktaki diğer kuleleri görmek için kısarak, Emilia düşüncelere daldı.

Tek bir kapının açılması bile bu kadar hasara yol açmıştı, bu yüzden içinde bulunduğu kuleyi tamamen dondurup aktifleşmesini engellese bile, geriye üç tane daha kalıyordu.

"Keşke dört tane ben olsaydı..."

Öyle olsaydı, dört kuleyi de aynı anda dondurabilirdi. Ayrıca, eğer dört tane o olsaydı, ikisi birbirine derslerini öğretebilir, biri yemek yapmayı öğrenirken diğeri Subaru ile sohbet edebilirdi. Birçok farklı sorunu bir kerede çözerdi ama ne yazık ki işler bu kadar basit değildi.

"Ne kadar aksini dilesem de hâlâ tek başımayım... bu da birinden yardım almam gerekeceği anlamına geliyor."

Güvenilir arkadaşları ve diğer adaylar kesinlikle şehri geri almak için bir şeyler planlıyorlardır. Ve hepsi ya Emilia'dan daha net düşünen, ya daha güçlü ya da daha fazlasını yapabilen kişilerdi.

Ama Emilia muhtemelen düşman tarafından yakalanan tek kişiydi, bu da düşman konumunu içeriden yoklayabilecek tek kişinin kendisi olduğu anlamına geliyordu.

—Yalnızım. Herkesten ayrıldım ve şimdi düşman bölgesinin ortasındayım.

Bu umutsuz durumu kafasında tersine çevirmek, Subaru Natsuki'den öğrendiği bir şeydi.

"Kulenin hemen yanında bir şapel var, bu da buranın üçüncü bölgedeki kule olması gerektiği anlamına geliyor. Bu kadar çok Başpiskopos burada olduğuna göre, kimin hangi kulede olduğunu bilmek faydalı olacaktır."

Emilia'nın anladığı kadarıyla, dövüşte üstünlük gerçek güçten ziyade uyumluluk meselesiydi. Regulus ve Sirius da güçlüydü ama onları yenmek, karşılarına kimlerin çıktığına bağlıydı. Ve ne yazık ki Emilia, Regulus kadar güçlü birini nasıl yenebileceğini hayal edemiyordu.

"Eğer kimin nerede olduğunu anlayabilirlerse, o zaman bunu başarmanın bir yolunu bulabilirler."

Bu değerlendirmeye büyük bir güven duyarak, Emilia rolünü yerine getirmek için çatıdan aşağı atladı.

Beyaz elbisesinin eteği, buzdan bir iskele kullanarak aşağı inerken rüzgarda dalgalanıyordu. Yukarı bakan biri onu görmüş olsaydı, neredeyse kesinlikle onu insan aklının ötesinde bir cadı sanırdı ama kasabada başlarını kaldırıp Cadı Tarikatı'nın bayrağının dalgalandığı kulelere bakacak cesarete sahip pek kimse yoktu.

Emilia, o küçük kutsamanın tadını çıkararak kontrol kulesinden aşağı süzüldü.