Şehvet Başpiskoposu

Arkasında, sineklerle dolu devasa böcek kafesi duruyordu. Odanın içine sıçramış kara ejderha kanı havuzu, gittikçe genişliyordu. Kendi eliyle yarattığı o korkunç manzaraların ortasında, Crusch'u çiğneyerek duran küçük kız—hayır, Şehvet Başpiskoposu'ydu.

Capella Emerada Lugunica, gülmeye devam ederken ağzından bir köpek dişi gibi sivri bir diş sarkıyordu.

“B-bu da neydi böyle…?!”

“Sizin gibi et torbalarının bunu düşünmesi bile boşuna! Gözlerinizin önündeki gerçekleri kabullenmek en iyisi değil mi? Güzel bir kız karşınızda titreyip sarsılıyor, ama bakın! O aslında Yedi Ölümcül Günah'ın bir Başpiskoposu!”

Capella, Subaru'nun önünde dans edip dilini müstehcen bir şekilde dışarı çıkarırken, Subaru iç karışıklığını gizleyemiyordu. Crusch, Capella'nın ayaklarının dibine yığılmış, gözleri geriye dönmüştü. Nöbetleri, içinde bulunduğu durumun tehlikeli bir işaretiydi.

Gözüne çarpan belirgin bir dış yara yoktu ve ona tam olarak ne olduğunu bilmiyordu. Ama bunlar ciddi belirtilerdi. Onu buradan hemen çıkarmazsa, yakında çok geç olacaktı.

“Sizin kafalarınız zaten pek düşünmeye elverişli değil, değil mi? Bu durumda, belediye binasında öylece duran küçük bir et parçası neden olsun ki? O aptal, moron—Ah, bir kız tehlikede—onu kurtarmalıyım—zihniyetiyle nasıl yaşayabildiğiniz aklım almıyor!”