Sarayın Telaşı ve Kayıp İsim

Ertesi sabah, binadaki odalardan birine tıkılmış olan Injo bile dışarıdaki olağanüstü hareketliliği fark edebiliyordu. Hadımlar sürekli bir telaş içinde binalar arasında mekik dokuyor, ayak sesleri koridorlarda yankılanıyordu. Aralarındaki konuşmalar hızlı ve telaşlıydı. Hatta birinin bezgin bir ses tonuyla, "O değil, mavi işlemeli olanı getirin," diye çıkıştığı duyuluyordu. Injo, dışarıda neler olup bittiğini görebilmek için yüzünü kafesli pencereye iyice yaklaştırdı. Kapının sürgüsü açılmıştı ancak önünde nöbet tutan iki hadım duruyordu. Gözlerini onlara dikti.

"Hey, baksana," dedi hemen yakınındaki genç hadıma. "Herkes neden böyle telaşla koşturuyor?"

Genç hadım, yanındaki yaşça büyük olan diğer hadıma baktı. Sanki cevap vermek için ondan izin istiyor gibiydi. Büyük olan başıyla onaylayınca çocuk tekrar Injo'ya döndü.

"Bugün bir ayin yapılacak, dışarıda."

Injo zor kelimeleri anlamakta güçlük çektiği için genç hadım yavaş ve özellikle basit sözcükler seçerek konuşuyordu. Kıza nasıl hitap etmesi gerektiğinden de pek emin değildi. Ne de olsa karşısındaki kız, bilinmeyen bir sebepten ötürü sarayın iç avlusundaki bir odaya kapatılmış küçük bir çocuktu, bir suçlu değil.

"Ayin mi?" diye tekrarladı Injo.

"Şey... Tanrıya ibadet etmek gibi. Ona dua edersiniz. Doğrusunu istersen ben de bu konularda pek bir şey bilmiyorum."

"Bir tanrı..."

"Bu ayin kapı tanrısı için. Yol tanrısı, ocak tanrısı gibi başka tanrılar da var," diyerek açıkladı çocuk. "Belirli günlerde farklı tanrılara ibadet etmeniz gerekir. Bunca zamandır bu geleneği boşladıkları için telafi etmek adına yeniden başlayacaklarmış. 'Boşlamak' ne demek biliyorsun, değil mi? Yani ihmal etmişler... Neyse, boş ver, yani düzgün yapmıyorlarmış işte."

Injo başını salladı.

Anladığını görünce rahatlayan genç hadım konuşmasını sürdürdü. "Belki sizin geldiğiniz yerde böyle tanrılar yoktur. Hatan kabilesindensin, değil mi? Ishiha'ya çok benziyorsun."

Ishiha.

Bu ismi duymak Injo'nun gözlerinin faltaşı gibi açılmasına, ağzının açık kalmasına yetti.

"Ishiha iç sarayda çalışıyor. Eğer aynı yerdenseniz onu tanıyor olabilirsin," diye devam etti çocuk ama artık konuşmasının bir anlamı yoktu. Injo, şaşkınlıktan donakalmış bir halde, söylenenlerin hiçbirini duymuyordu.