İsimsiz Kısım

BAŞLIK: Yolun Anlamı

İçerik:

Ogi Oshino yollar hakkında ne derdi acaba? Mèmè Oshino’nun bu yeğeninin, bu konuda pek bir şey söylediğini henüz duymadım. Kavşaklar ve trafik ışıkları konusunda evet, ama yolların kendisi hakkında ağzını bıçak açmadı. Gerçi, boş sohbetlerimizden birinde yollarla ilgili laf arasında bir şeyler söylemiş olabilir, ama söylediyse de hatırlamıyorum. Sözleri hafızamdan tuhaf bir şekilde silinip gidiyor; sadece sözleri de değil, davranışları, görünüşü… hepsi aklımda tutmakta zorlandığım şeyler.

Rüzgâra karışıp gitmiş gibi.

Yetmiş beş gün sonra unutulan bir dedikodu gibi; ona dair her şey, hiç var olmamışçasına buharlaşıyor.

Ancak.

Yine de, yollar ya da yol güzergâhları hakkında değil, yol yapımı üzerine yaptığımız bir konuşmayı hatırlıyorum. Üstelik çok da yakın bir zamanda değildi, ama sanki dün yaşanmış gibi aklımda.

“Araragi-senpai,” dedi. “Kulağa politik geliyor olabilirim, ama bizim toplumumuzda yollar, daha çok iş yaratmanın ve ekonomiyi canlandırmanın bir aracı gibi, değil mi? Tüm o bakımlar, onarımlar ve inşaatlarla birlikte…”

Böyle demişti.

O, Ogi Oshino; kayıp amcasını anımsatan, her şeyi bilen bir tonda konuşuyordu. Bir lise öğrencisinden, üstelik benden küçük birinden beklemeyeceğin kadar felsefi bir tondu bu. Gerçi, o boyun eğmiş hali, Oshino’nun keskin zekâsından farklı kılıyordu onu. Öte yandan, iyi ile kötüyü, pozitif ile negatifi, ışık ile karanlığı dengeleme arzusu; tarafsızlığı koruma konusundaki ısrarı, tam da Oshino’nun ta kendisiydi.

“Yürümek ya da koşmak için bir alan olmaktan ziyade,” diye devam etti. “Yolu yol yapan, mühendislik projesinin kendisidir. Modern dünyada yol güzergâhlarının amacı, yolu açma eyleminin ta kendisinde yatar.”

“Sadece yaşamak uğruna yaşamak gibi bir şey,” diye ekledi. “Tek bir kişinin bile asla yürümediği bir yol olsa bile fark etmez. Önemli olan, daha önce yol olmayan bir yerde yol açma eyleminin kendisidir; bu ona anlam katmaya yeter.”

Kimsenin asla yürümediği bir yol inşa etmek.

Kimsenin kullanmadığı bir yol inşa etmek.

Sonra, bakımsız kalıp dağıldığında, gerektiği kadar defalarca yeniden inşa etmek, sonsuza dek onarmak. Açılan her çatlağı doldurmak, biriken her pisliği temizlemek; onu bir yol olarak sürdürmek.

“Ne düşünüyorsun, Araragi-senpai? Kimsenin yürümediği bir yol inşa etmenin anlamsız olduğunu mu düşünüyorsun?”

Kimsenin yürümediği bir yol inşa etmek.

Böyle bir yol… anlamsız mıdır sence?

“Belki de öyle düşünüyorsundur, Araragi-senpai. Ne de olsa amcam, her şeyde çok fazla anlam arama eğiliminde olduğunu söyler. Ama ben anlamsız olduğunu söylemiyorum. Sadece yanlış olduğunu söylüyorum.”

Yanlış.

Farklı anlamında mı yanlış, yoksa hatalı anlamında mı? Ayırt edemedim, bu yüzden sorusunu yanıtlamak yerine, aynı soruyu ona yönelttim.

Peki, sen?

Ne düşünüyorsun?

Kimsenin yürümediği bir yol inşa etmek anlamsız mıydı, değil miydi? Neşeyle sırıtarak, o—

Ogi Oshino, sorumu yanıtlamaktan fazlasıyla memnundu.

Ne yazık ki, o yanıtın ne olduğuna dair… hiçbir şey hatırlamıyorum.