Uykunun Gizemi

Yanıt yoktu.

Bakışlarını bir an onun huzurlu ifadesine indirdi, sonra yüzünü gökyüzüne çevirip derin bir iç çekti. "Böyle bir yerde uyursan üşütürsün, şapşal."

Iska ona doğru yaslanırken, onu dikkatle kollarına aldı ve yere uzandırdı. Hala uyuyup uyumadığını kontrol etti.

Affedersiniz. Alice yoldan geçen bir taksiyi durdurdu. "Lütfen onu İmparatorluk'a, başkentin girişine kadar götürün."

"Hadi canım." Şoför, camın arkasından somurtkanlığını gizlemeye bile çalışmadı. "Ciddi olamazsınız. Bu saatte mi? Gaza bassam bile İmparatorluk bölgesine varmam altı saat sürer. Üstelik başkent mi? Gece yarısına ya da yarın sabaha kadar varamam. Bunun ne kadara mal olacağını sanıyorsunuz? Uzun mesafeyi ve mesaiyi de eklersek, akıl almaz pahalıya patlar."

"Ücreti peşin öderim."

"Ne? Peşin mi? Ne kadar tutacağını biliyor musunuz ki—?"

"Lütfen şunu alın." Alice yuvarlak bir deste banknot çıkardı ve şoföre başka bir nutuk çekmeye başlamadan önce fırlattı.

Bu, bu dünyada kullanılan yaygın para biriminden bir desteydi. Ücreti karşılamak bir yana, yeni bir taksi alıp üstüne para artıracak kadardı.

"Üstü kalsın."

"…İşiniz için teşekkürler."

"Ona iyi baktığınızdan emin olun."

"Emredersiniz, hanımefendi!" Şoför fıskiyeye doğru atıldı, Iska'yı sırtına yükleyip yolcu koltuğuna taşıdı. Iska'yı nazikçe uzandırdı. Kendi koltuğuna geçtikten sonra, şehir surlarına doğru hızla uzaklaştı.

Yanlış anlama. Bu sadece beni müzeye götürdüğün için bir teşekkür. Hepsi bu. Alice, taksiyi göremeyene kadar gidişini izledi ve sonra bir kez daha meydana sırtını döndü.

Eve gitme zamanı.

…Ama neden uyuyakalmıştım ki?

…Bugün dışında hiçbir gün uyuyakalmamıştım.

Ne de olsa, ormanlık alandaki savaşlarından beri uyanıktı; Iska'nın yüzü zihnine kazındığı için gözüne bir damla uyku girmemişti.

Rin'in teorisine göre, savaşın gerginliği henüz tamamen dağılmamıştı. Ama eğer durum buysa, Iska'nın hemen yanında uyuyakalması mümkün değildi.

"Cidden! Neler oluyor?!"

Zihnindeki sis dağılmaktan çok uzaktı; hatta daha da yoğunlaştığını hissediyordu.

Alice, yoldaki bir çakıl taşını tüm gücüyle tekmeledi.

---