Yanan Başkent

İmparatorluk başkenti Harkenweltz yanıp kül oldu.

İmparatorluk geneline yerleştirilen bombalar, binaları ve insanları yutan bir yangın başlatmış, başkenti kıpkızıl bir renge bürümüştü. Crossweil, başka hiçbir şey yapacak gücü olmadan, şehre tepeden bakan bir tepeden tüm bu olanları izledi.

“Bunu biz yakmadık,” dedi.

“Biliyorum. Nebulis’e de söyledim bunu.”

Yanında çimenlere uzanmış olan Yunmelngen, kısaca konuştu. Veliaht Prens, başkentin yanmasını izlemek istemediğini söylemişti. Tüm zaman boyunca uzanmış gökyüzüne bakıyordu.

“Şimdi fark ettim ki, astral güçten çıkan ateş anında söner. Bu alevler sönmüyor. Bu ateşi, bir cadının işi gibi göstermek için yakan biri var. Ama olamaz. Bu yangını ve diğer her şeyi Nebulis’in üzerine yıkacaklar.”

Büyük Cadı Nebulis başkenti yok etmişti. Sokakları yerle bir ettiği doğruydu ve buna hem İmparatorluk askerleri hem de vatandaşlar tanık olmuştu. O bir canavardı. Bundan sonra, onun hakkındaki bu izlenim muhtemelen pekişecekti.

“Bunun arkasında kim var? Suikastçılar seni de incitmeye çalışmıştı, değil mi?”

“Bana hiçbir şey söylemediler. Ama bir önsezim var.”

“……Kim?”

“Sekiz Büyük Yaşlı.”

Yunmelngen içini çekti.

“Bu ölçekte bir şey yapabilecek tek güce sahip olanlar onlar, ama bu sadece eleme yöntemiyle. Ne yazık ki, hiçbir kanıtım yok.”

Yunmelngen yavaşça çimlerden doğruldu. Alnına bir elini koyup perçemlerini tuttu.

“Crow…”

Yumuşak sesinde bir gazap vardı.

“Artık bekleyecek vaktimiz yok. Onları temizleyecek yetkiye kavuşmak için hemen tahta geçmem gerekiyor. Başkenti yakmalarının bedelini ödeteceğim.”

“Ama kanıtın yok.”

“O zaman bulmak zorundayız.”

Yunmelngen ayağa kalktı. Üzerine yapışan yaprakları silkeledi.

“Bu dünyada daha fazla astral güç doğuyor. Eninde sonunda, aralarında geçmişi görebilen biri çıkabilir. Eğer bir insanı ele geçirirse—”

“Gerçekten de o kadar uygun birinin bir gün öylece ortaya çıkacağını mı sanıyorsun?”

“Onları bulacağız. Ne kadar sürerse sürsün umurumda değil. Başkenti restore etmek zaten zaman alacak. Elli yıl da sürebilir, hatta bir yüzyıl da. Biliyorum, çok işimiz olacak ama.”

İçini çekti.

Yakında Lord olacak Veliaht Prens, mutlulukla gözlerini kıstı.

“Teşekkür ederim, Crow. Kaldığın için mutluyum.”