Sonsöz

Merhaba. Ben Watari Wataru.

Kışın ortasında, yaz ortasında geçen bir hikaye yazarken, işte tam da bu yüzden light novel yazarı olduğumu derinden hissediyorum. Peki, sizler bu mevsimi nasıl geçiriyorsunuz? Ben iyiyim.

Ve böylece, hikaye nihayet yaza giriyor. Yaz deyince akla gençliğin en parlak olduğu mevsim gelir. Yazlık kıyafetler, mayolar, şeffaf sütyenler! Bunu yazdıktan hemen sonra fark ettim ki, evet, annem de bu kitabı okuyor… Neyse, yaz. Lise romantik komedileri için o kadar önemli ki, sonunda yazı bekler durursunuz.

Ben bu mevsimde her zamankinden daha perişan olmuşumdur – gerçekten nefret ederim – hayatımın acı dolu, sefil bir bölümüydü. Keşke Japonya Tecrit Edilmiş **Savunma** Kuvvetleri'nin (JSDF) bir temsilcisi olabilseydim, evimin güvende olduğundan emin olmak için evde kalarak. Bana, kendi bölgemi koruyan eski Japonya'nın bir askeri demek bile garip olmazdı. Moribito serisine "Jitaku no Moribito: Evin Muhafızı"nı da ekleseler ne harika olurdu. İşte yazı o kadar çok sevmiyorum.

Yani, Deniz Günü mü? Bu düpedüz ayrımcılık. Bazı insanlar yazın denize gitmez ki. Bence bunu göz önünde bulundurup bir "Ev Günü" yapmalı ve onu ulusal bayram ilan etmeliler. Aslında, ben sadece daha fazla tatil istiyorum. İnsanlar "yaz tatili" falan diye konuşuyor ama yetişkinlerin öyle bir şeyi yok. Tam zamanlı bir işe girdiğinizde, yaz tatili dediğin üç güncük bir şey. Şaka mı yapıyorsunuz? O sadece Bon tatili! Ben de ne kadar heyecanlanmıştım oysa! "Tatil zamanı!" demiştim. "Ne kadar çok boş zamanım olacak! Yaşasın yaz tatili! Wataru bu tatili çok seviyor!" Burada bir özür borçlusunuz bana.

Neyse, bu, "Gençlik Romantik Komedim Beklediğim Gibi Yanlış" serisinin dördüncü cildiydi. Bir sonraki kitapta Hikigaya Hachiman'ın yaz tatilinin devamını dört gözle beklemenizi rica ederim. Aşağıda teşekkürlerim yer alıyor. İngilizcede "special thanks" deriz, Almancada ise, eee… "danke schön" miydi?

Holy Ponkan: Bu kitabı sadece senin mayolu çizimlerini görmek için yazdım. Çizim kitabı için de teşekkür ederim. Çok teşekkür ederim. Mayolar harika!!

Editörüm Bay Hoshino: Drama CD'si veya sınırlı sayıda çizim kitabı yapmaktan öylece sohbet ederken, sen bunları gerçeğe dönüştürdün. Ağzım açık kaldı. Sen Şenlong musun yoksa ne? Çok teşekkür ederim.

Bay Inoue Kenji: Hiç tanışmamış olmamıza rağmen reklam bandındaki yorumların için teşekkür ederim. Sürekli gelen teslim tarihlerinden yorgun düşmüş olsam da, sözlerin bana çok cesaret verdi.

Tüm yazar dostlarıma: Ben içki içerken ve teslim tarihleri yaklaşırken bana mazeret uydurmak için bir araya geldiğiniz için çok teşekkür ederim.

Ve tüm okuyucularıma: **Desteğiniz** sayesinde devam edebildiğimi hissediyorum. Zor zamanlar oldu ama bu işi gerçekten seviyorum. Dürüstçe, çok teşekkür ederim. Umarım benimle kalmaya devam edersiniz.

Pekala, sanırım bu kadar yeter. Kalemimi burada bırakıyorum.

Şubat ayının belli bir gününde, Chiba'nın belli bir yerinde, ılık MAX Kahvemi yudumlarken,

Watari Wataru