Kamp Klasiği

Kamp denince akla hep köri gelir.

Açıkçası, iyi bir ev erkeği bir iki çeşit köri yapabilmeli. Hatta o kadar ustasıyım ki ne pişirsem sonu köriye bağlanır. Dürüst olmak gerekirse, köri bulyonlarını attın mı her şeyden köri yapabilirsin. Her yiyeceğin potansiyel bir malzeme olduğunu söylemek abartı olmaz.

Chiba köri denince akla Sitar gelir, en bilinen restoran odur. Ama Chiba Köyü'nde tabii ki açık hava kamp malzemeleriyle pişirilirdi. Sitar gerçekten çok iyidir, hakkını yemeyelim.

Neyse, o akşam yemeği bu kamp klasiğiydi. Önce çocuklara nasıl yapıldığını göstermek için mangalları yaktık. Hiratsuka-sensei, öğretmenler için ateşi yakarak gösteriyi üstlendi. "Önce bir örnek vereceğiz," dedi ve daha sözünü bitirmeden kömürleri üst üste yığıp buruşturulmuş gazeteleri altına tıkıştırarak ateşi tutuşturmaya başladı. Gazeteyi tutuşturdu ve alevler yükseldi.

Alevlerin kömürlere ulaşmasına yardımcı olmak için plastik bir yelpazeyle isteksizce yellemeye yeltendi ama sanırım bu onun için çok yavaştı. Sadece bir an sonra, aniden ateşin üzerine yemeklik yağ boca etti. Önünde anında bir alev sütunu yükseldi.

Bu tehlikeli bir şey, o yüzden çocuklar, sakın evde denemeyin. Ciddi şekilde yaralanabilirsiniz.