***

BAŞLIK: Üniformalı İblis Kral

İlerleyen ay, nispeten olaysız geçti. Titiz müzakerelerin ardından, Büyü Ulusları'nın üç üyesi, Badigadi'yi ülkelerinde kaldığı süre boyunca resmi devlet misafiri olarak tanıma kararı almıştı. Badigadi ise, kendi adına, Büyü Loncası'na bir kolunu sunarak ölümsüzlüğünü inceleyebilmeleri için yol açtığı zahmetten ötürü özür diledi. Ayrıca, Sharia'da görevli şövalyeler için geçici dövüş sanatları eğitmeni olmayı da kabul etmişti.

Ama hepsi bu değildi…

Bir sonraki dersimizde, iki tüylü astım yine yerlerindeydi. Badigadi tüm talipleriyle ilgilendiği için, derse tekrar gelmeleri artık güvenliydi.

“Adamsın, Patron! Tekrar sağ ol, miyav. Yakında zahmetinin karşılığını vereceğiz!”

“Gerçi bir İblis Kral’ın ortaya çıkmasını beklemiyorduk. Başımıza bela olacak kadar çekiciyiz, değil mi? Bizi iyi korudun. Linia’nın göğüslerini sıkmana izin veriyorum.”

“Teşekkürler.” Yetki verildiğine göre, hiç duraksamadım.

“Miyavvv!” Linia yüzümü tırmalayarak karşılık verdi.

İznime ne oldu şimdi? Zahmetimin karşılığını vermeye ne oldu? Ne kadar da berbat bir durumdu.

Her kızda bir çift var bunlardan, değil mi? Birkaçına dokunsam ne olacak ki?

“Kadınlara karşı ne kadar da korkusuzsun, Usta,” diye düşündü Zanoba. “Yine de onları asla ciddi anlamda takip etmiyorsun gibi…”

“Hey!” diye tısladı Cliff. “Kes şunu, Zanoba! Onun durumunu hatırlıyorsun, değil mi?”

“…Ah evet, tabii. Özür dilerim.”

Son zamanlarda Cliff bize daha yakın oturuyordu. Anlaşılan Elinalise ona benden bahseden bazı şeyler anlatıyordu. Tam olarak ne dediğini bilmiyordum ama o kadar kötü olamazdı, zira Cliff şimdi oldukça daha arkadaş canlısıydı.

Bu arada, herkes Eris’in beni durumum yüzünden terk ettiğini varsayıyordu. Gerçi bunun bir önemi yoktu zaten. Şimdiye kadar onu tamamen unutmuştum. Gerçekten!

Diğer yandan, Cliff ve Elinalise bu aralar halka açık yerlerde o kadar da öpüşmüyorlardı. Yine de ayrılmışlar ya da öyle bir şey olmuş gibi görünmüyordu. Birkaç günde bir, Cliff’i kampüste zombi gibi sendelerken fark ediyordum. Elinalise’nin geceleri onu çok meşgul ettiği açıktı. Muhtemelen halka açık sevgi gösterilerini azaltmak için bir anlaşmaya varmışlardı.

Yine de, tüm bu eğlence Cliff’in dersleriyle başını ağrıtmayacak mıydı? Elbette müdahale etmeyecektim. Onun hayatıydı ve istediği gibi yaşayabilirdi. Hatta biraz kıskanıyordum. Sadece biraz.

“…Büyük Usta, bu kısmı sertleştirmek için yeterli manam yok. Benim için yapar mısın?”

Julie, gece gündüz figürinleri üzerinde özveriyle çalışıyordu. Büyülü yöntem üzerine derslerimizle eş zamanlı olarak, ona el yapımı figürinler hakkında dersler vermeye başlamıştım. Gerçi bu benim uzmanlık alanım değildi, bu yüzden Zanoba ile aynı sınıfta olan bir cüceden yardım alıyorduk.

İblis Kral Badigadi’ye gelince… Duruma dair hâlâ çok belirsiz bir taslağım vardı. Bana gıpta ettiği için bu kadar yolu geldiğini söylemişti. Bu, neden olduğu tüm zararlardan kısmen sorumlu tutulacağım anlamına mı geliyordu? Jenius’un buna izin vermeyeceğini düşünmek istiyordum. Ne de olsa beni o işe almıştı.

Düşüncelerim, sınıf kapısının açılma sesiyle bölündü. Silent hariç, tüm özel öğrenciler zaten yerlerindeydi. Profesörün gelmesi için de çok erkendi. Silent gerçekten bir kez olsun gelmiş miydi?

“Bwahahahahaha!”

Sınıfta gürleyen bir kahkaha yankılandı. Bir an sonra, içeriye adımladı.

Bir an bile tereddüt etmeden podyuma doğru yürüdü ve bize, imparatorun kendi topraklarını denetler gibi baktı. “İşte! Ben Badigadi—ölümsüz İblis Kral!”

Bu gerçekten mi oluyor? Gerçekten… okul üniforması mı giyiyor?!

İblis Kral Badigadi, bir nevi tanıtım gösterisi olarak Ranoa Büyü Üniversitesi’ne resmen kaydolmuştu. Elbette pek bir şey okumuyordu ama derslere katılmayı ve dikkatini çeken öğrencilerle konuşmayı alışkanlık edinmişti… ki bu da genellikle onların çaresizce yardım için kaçışlarıyla sonuçlanıyordu. Kalmaya cesaret edenler, geniş bilgi birikiminden ufak tefek bilgilerle ödüllendiriliyordu ama sayıları çok azdı.

Her şeye rağmen, işler nispeten barışçıl bir sonuca ulaşmıştı.