Yolların Kesişimi

Atofe'den ayrılıp Şaria'ya geri döndüm. Verimli bir ziyaretti; Geese'in nerede olduğunu ve Yedi Büyük Güç'ten biri olan Kuzey Tanrısı Üçüncü Kalman'ın da aynı yere gittiğini öğrenmiştim. Garip bir şekilde, Kılıç Tanrısı'nın ya da Kuzey Tanrısı İkinci Kalman'ın tam konumlarını tespit etmek hiç de kolay değildi.

Bu durum içime sinmemişti.

Asıl soru şuydu: Şimdi ne olacaktı? Mümkünse düşman sayımı azaltıp müttefik sayımı artırmak istiyordum. Geese, yakınlarda varlığımı duysa, kaçacağını tahmin ediyordum. Kaçmayacağı tek durum, zaten kendi tarafına hatırı sayılır bir güç toplamış olmasıydı. Böyle bir durumda, kaçması gereken taraf ben olurdum.

Hmm… Belki de en akıllıca olanı, önceden keşif yapmaktı. Bu zamanı onun kaçış yollarını tıkamak, kendi birimlerimi yaymak ve onu köşeye sıkıştırmanın bir yolunu bulmak için kullanabilirdim.

Kishirika'nın bu kadar yakında kaybolması ne yazık. Onunla birlikte, oradaki durum hakkında daha ayrıntılı bir rapor alabilirdim. O kullanışlı küçük arama motorunu bir süre tek bir yerde kalmaya ikna etmenin bir yolu yok muydu? Eğer bir donut fabrikası kurup ürünlerini onun için hazırladığım bir gizli yere doğrudan gönderirsem, belki işe yarardı.

Seçeneklerimi tartarken eve doğru yöneldim.

“Ah, hoş geldin, mırr.”

“Biz de tam dönüyorduk. Ne büyük bir tesadüf.”

Döndüğümde Linia ve Pursena'yı buldum. İkisini burada böyle görmek nadirdi. İkisi de salonumdaki koltuğu sahiplenmiş, sanki oranın sahibiymiş gibi gururla oturuyorlardı.

Hayır, kibirli görünenler onlar değildi, diye düzelttim kendimi. Bu Eris'ti. İki canavar ırkı, Eris'in kucağına başlarını koymuş, onun kulaklarını okşamasına izin veriyorlardı. Okşamaları altında tamamen teslim olmuşlardı. Tam bir harem sahnesi gibiydi.

“Hoş geldin,” dedi Eris. İki canavar ırkını okşamaya devam etti, bakışlarımdan rahatsız olmamıştı.

“Patron,” dedi Linia, “Sana bir raporum var, mırr.”

“İyi haber,” diye ekledi Pursena.

İkisi de kendilerini ayırmaya çalışmadı. Hatta boğazları titriyor, tüm ilgiden dolayı mırıldanıyor gibiydi. Eris ikisini de parmağında oynatıyordu.

“Buyur.” Pursena aynı pozisyonda durarak bana tek bir mektup uzattı.

Pek profesyonel bir davranış değildi ama görmezden gelirim, diye düşündüm.

“Doğudan bir rapor geldi, mırr. Tam o figürine benzeyen birini bulduklarını söylediler—yeşil saçlı, alnında kırmızı bir mücevher. Bir Süperd. Destek raporunda böyle yazıyordu, mırr.”

“Ah! Gerçekten mi?!” Mektubu heyecanla kaptım ve içeriğini inceledim.

Rapor inanılmaz derecede ayrıntılıydı. Yabancı bir tüccarın bir adamla anlaşma yaptığını anlatıyordu. Adamın bir silahı vardı: ucu bezle kaplı beyaz bir sırık. Alnında zırhlı bir alın bandı takıyor, gözlerini gizlemek için başını kaplayan kalın, kapüşonlu cüppeler giyiyordu. Sadece ani bir rüzgar sayesinde yeşil saçları fark edilmişti; bu rüzgar aynı zamanda kalın örtüsünün altında gizli insan kıyafetlerini de açığa çıkarmıştı. Adam gizlice hareket etmiş, ilaç alırken insanların dikkatini çekmemeye çalışmıştı. Muhbirimiz adamın ne tür bir ilaç aldığını doğrulayamamıştı ama adamın görünüşü Ruijerd'e çok benziyordu.

“Ne?” Raporun son satırını okurken nefesim kesildi.

Keşif Yeri: Biheiril Krallığı, ikinci büyük şehri Irel'in yaklaşık yarım gün batısında, Toprak Ejderi'nin orman vadisine yakın bir köyde.

Biheiril Krallığı. Aynı yeri tek bir gün içinde üçüncü kez duyuyordum. Ne kadar kalın kafalı olsam da, burada neler döndüğünü ben bile anlamıştım.

“Şimdi anladım…”

Geese, Kuzey Tanrısı Üçüncü Kalman ve Ruijerd. Bunların hepsinin bir tesadüf olması olamazdı. Biheiril Krallığı'nda kesinlikle bir şeyler olmak üzereydi. Hayır, bu doğru değildi. Geese bir şeyler oldurmaya çalışıyordu.

Bu mektubun kendisi Geese'in tuzaklarından biri olabilirdi. Ruijerd'i bana karşı bir kalkan olarak mı kullanmayı amaçlıyordu? Ruijerd'i zaten kendi tarafına mı çekmişti? Hangisi olduğunu bilmiyordum ama öğrenecektim. Ruijerd'in tehlikede olma ihtimali bile varsa, gidecektim. Gitmeliydim.

Hazırlık zamanı bitmişti. Hesaplaşma zamanı gelmişti.