Interlude:Coming-of-Age Ceremony

BAŞLIK: Olgunlaşma Töreni

İzin verin, küçük kız kardeşlerimden söz edeyim.

Norn, Öğrenci Konseyi Başkanı olarak çok çalışıyordu. Bugünlerde çoğu öğrenci için, bu unvanı andığınızda akla gelen tek kişi oydu. Gerçi, bu durum Ariel'in çağındaki çoğu öğrencinin mezun olmasından kaynaklanıyor olabilirdi.

Norn sevilen bir başkandı. Birçok öğrenci ona "Nornie" diye hitap ederdi. Norn bundan pek hoşlanmıyor gibiydi ama ne olursa olsun, sevimliydi. Ariel güvenilir bir başkan ününe sahipken, Norn daha çok ulaşılabilir biri olarak tanınıyordu. Ancak, (ki bu durum hayran kulübünün etkisi olabilir) romantik anlamda hiçbir şansı yoktu. Okulun adeta bir maskotu gibiydi; zararsız, kimseye batmayan, cinsiyetsiz.

Elbette, derslerine de çok çalışırdı. Duyduğuma göre, daha geçen gün kılıç dersinde Kılıç Tanrısı Stili'nde Orta Seviye olarak tanınmış. Tanıdığım insanlara kıyasla ilerlemesi biraz yavaş olabilirdi ama sanırım normal insanlar böyle olurdu. Büyü konusunda da oldukça çalışkandı ve bunun yanı sıra birçok başka ders alıyordu. Tam ders programını bilmiyordum ama en son okula uğradığımda, birinin "Başkan Norn'u her yerde görüyorum yahu" dediğini duymuştum. Hiçbir konuda en iyi olmasa da, bunu telafi etmek için geniş bir yelpazede konulara kendini adıyordu.

Aisha son zamanlarda Arus'a epey takılmıştı. Eris'in sert annelik becerilerinin Arus'un davranışlarında kendini gösterdiği doğru olsa da, Aisha bebek erkek çocuklarını çok sevimli bulur ve bu yüzden ona düşkündü. Görünüşe göre bir favorisi vardı. Son zamanlarda "Ah, Arus ne kadar da tatlı" deme alışkanlığı edinmişti ve bunun tam olarak ne anlama geldiğinden pek emin değildim.

Elbette, bir bebeği şımartmakta bir sakınca yoktu. Sadece beni endişelendiren bazı kısımlar vardı. Mesela, ona biraz fazla düşkün olması gibi... Daha geçenlerde, Arus açlıktan ağlamaya başlayınca, kendi göğüslerini ona açmış ve emmesini sağlamaya çalışmıştı. Savunması, emebileceği bir şey verirse ağlamayı bırakacağını düşünmesiydi ama bilemiyorum... Arus, göğüslerinin arasına sıkışmış halde neşelenip gülmeye başladığı için Aisha'nın nereden geldiğini bir nebze anlayabiliyordum. Ama yine de oldukça endişeliydim. Bir bebekten başka kimseye göğüslerini açacak kimsesi olmadığını düşündüğümde, ne bileyim işte.

Büyük resme bakıldığında, önemsiz bir detaydı.

***

Paralı asker birliğini iyi idare ediyordu. Paralı asker birliğinin Orsted Şirketi'nin istihbarat ağı olarak hizmet edeceğini ve tüm dünyaya yayılacağını ilan ettiğimde, açıklama yapmama bile gerek kalmamıştı. Diğer ülkelerde şubeler kurmak için gerekli personel, mülk ve müzakereleri toplamaya koyulmuştu. Linia ve Pursena'yı da zapt etmekte iyiydi. Şimdi, Aisha'nın kendisi yönetici olarak pek yetenekli değildi. Duyduğuma göre, aynı hataları tekrar tekrar yapan vasıfsız çalışanlara karşı özellikle sert davranırmış. Elbette, bu çalışanların en iyisini ortaya çıkaran Linia ve Pursena'ydı.

Herkesin güçlü ve zayıf yönleri vardı. Aisha operasyonun beyniydi ve bu işte de gayet başarılıydı.

Şimdi! Hem Norn hem de Aisha on beşinci yaş günlerine yaklaşıyorlardı. Kendimi tekrar etmek istemem ama bu dünya, her beşinci yaş gününü büyük bir kutlamayla karşılanan bir dönüm noktası olarak görürdü. Özellikle on beş yaşında, ki bu yaşta kişi yetişkin sayılırdı; soylular bunu sık sık büyük bir partiyle kutlarlardı.

Erginlik Töreni. Bu dünyanın insanları için belki de hayatlarının en önemli günüydü. Bunun da açıklamaya ihtiyacı olmadığına eminim ama ikisinin de yaş günlerini kutlamayı planlıyordum. Hem de öyle böyle değil: Orsted'den yüklü bir miktar para alacak, hepsini paranın satın alabileceği en büyük binaya harcayacak, tanıdığım her arkadaşımı ve önemli kişiyi çağıracak, onlardan en güzel hediyeleri getirmelerini isteyecek ve o kızlara tam bir prenses muamelesi yapacaktım.

Bu denli bir heyecanla, konuyu Roxy'ye açtım.

"Aisha'yı bilemem ama Norn'un daha... pratik bir şeyle daha mutlu olacağını düşünüyorum. Belki bir daha düşünmelisin?"

Reddedildim.

Özetle, kraliyet ailesinden değillerdi, bu yüzden evde yapılacak bir parti yeterli olacaktı.

Sonrasında Roxy başımı okşadı ve dedi ki: "Onların yaş günlerini bu kadar abartmak istemenin nedeni, kendi on beşinci yaş gününü hiç kutlamamış olman. Değil mi?"

Hayır, on beşinci yaş günümü hiç umursamamıştım... ama neyse, Roxy başımı okşuyordu, itiraz etmek bana mı düşerdi? Ben uslu bir veletim.

Yine de, ölçülü olmak da kendi içinde iyi olabilirdi. Roxy bu konuda gözlerimi açmıştı.

***

"Şimdilik, kutlama şeklini belirlemek için ailenin geri kalanıyla konuşmalıyız."

Böylece, Norn ve Aisha dışındaki herkesle gizli bir aile toplantısı planladık.