Büyüme ve Yeni Ufuklar

Göz açıp kapayıncaya kadar bir yıl geçmişti sanki. Bugün Ranoa Büyü Üniversitesi'nin mezuniyet töreni vardı.

Benim mezuniyet törenim.

Bugün, nadiren giydiğim eski üniformamı üzerime geçirdim ve Öğrenci Konseyi'nin kenarından hep izlediğim o geçit törenine katıldım. Bu kez, mezunlardan biriydim. Zanoba ve Cliff'in töreni sanki dün gibiydi.

Tanımadığım sınıf arkadaşlarımla çevrili bir halde müdürün konuşmasını dinledim. Konuşma hiç değişmemişti gerçi. Bunu birkaç kez dinlemiştim. Muhtemelen her yıl aynı metni okuyordu. Burada mezun öğrencilerden başka kimsenin olmaması, işi kısa kesebileceği anlamına geliyordu ama açıkçası pek de etkilenmiş sayılmazdım.

Okula hiç gelmemiş olmam, törenle aramdaki bağı daha da zayıflatıyordu sanırım. Neredeyse hiç derse girmemiştim ve sonunda sınıf öğretmeninin dersine bile uğramıyordum. Sadece yoklama defterinde bir isimdi benimki. Doğru, sessiz büyü yapma teorisi üzerine araştırmalarım ve bunun için eğitim yöntemleri hakkında sunduğum rapor, bana Büyücüler Loncası'nda C-Rütbe üyeliği kazandırmıştı ama...

Araştırma makaleleri, rütbeler falan biraz kuru şeyler, değil mi? Bunlar için gözlerim dolacak değildi.

Ah, neyse. Bu zamanlar zaten nostalji zamanlarıydı ve bende ondan bolca vardı. Sylphie ile yeniden bir araya gelişim, Zanoba ve Cliff ile dostluklarım, Linia ve Pursena'nın her fırsatta üzerime yağdırdığı cinsel tacizler, Nanahoshi ile Japonya anılarımız üzerine sohbetlerim, Badigadi ile içki ve kahkahalarla geçen zamanlar...

İşte tüm bunların yaşandığı yere veda etmek üzereydim. Gözyaşları o zaman başladı.

Ah. Bunlar o çok duyduğum "duygular" olmalı, değil mi? Evet. İşte o dokunaklı anılar önemliydi.