Gizlenen Şüpheler

Hmm. Demek şimdi de İnsan-Tanrı'nın tuzağına doğru yürüyorum, öyle mi?

Zanoba, ona eşlik edeceğimi söylediğimde pek itiraz etmemişti. Ama şüphelerimi bilseydi, bu durumun değişebileceğini hissediyordum.

Gerçi… Belki de onu ikna etmek için kullanabilirdim bu durumu? İnsan-Tanrı'nın kendisini beni ölüme çekmek için kullandığını bilse, eve dönme kararını yeniden gözden geçirir miydi…?

Bir an düşündüm, sonra bu fikirden vazgeçtim. Muhtemelen şöyle derdi: “Belki de haklısın. O zaman en iyisi yalnız gitmem.” Şimdilik şüphelerimi kendime saklamam ikimiz için de daha basit olurdu.

Yine ondan bir şeyler saklayacaktım. Sonunda bana içerlese, onu suçlayamazdım.